ขนาดนั้นแล้ว ในแต่ละวันเขาช่วยชีวิตคนมากมายขนาดนั้น ยังต้องต่อสู้กับคนร้าย…”
จี้หรูอวิ๋นรีบปลอบ “เอาเถอะ เสี่ยวเฉินเขาเก่งมาก สองหมัดก็เอาคนร้ายอยู่แล้ว ไม่เป็นไรๆ อย่าร้องนะ”
วินาทีนี้ ไม่เพียงแค่พวกฉินเสี้ยวยวนที่เห็นข่าว แม้แต่เฉินต้าไห่และภรรยาก็เห็นข่าวเช่นกัน
เฉินชางบอกพ่อแม่ไว้ล่วงหน้าแล้วว่าวันนี้จะออกโทรทัศน์ ทั้งสองรอคอยช่วงเวลานี้อย่างตื่นเต้น ทว่าหลังจากเห็นแล้วตะลึงไปทันที
หยางจยาฮุ่ยจะโทรถามสถานการณ์เฉินชาง พบว่าเฉินชางปิดเครื่อง ไม่รู้จะทำอย่างไร จึงโทรหาฉินเยว่
ฉินเยว่เห็นว่าเป็นสายจากหยางจยาฮุ่ย เธอจึงสูดจมูกหลายที ขยี้ตาก่อนจะรับโทรศัพท์ “สวัสดีค่ะคุณน้า”
หยางจยาฮุ่ยรีบถามว่า “เย่วเยว่ เฉินชางเป็นยังไงบ้าง”
ฉินเยว่รีบยิ้มพูด “คุณน้า เฉินชางไม่เป็นไรค่ะ เขาสบายดี วันนี้เหนื่อยกับการแข่งขัน เลยกลับไปพักผ่อนแล้ว คุณน้าไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ”
หลังจากเธอปลอบใจเสร็จจึงวางสายไป
……
……
คืนนี้ ผู้คนมากมายในเมืองอันหยางต่างเห็นข่าวนี้
โดยเฉพาะในวงการแพทย์ หลังจากเห็นแล้วก็ตกใจเป็นอันดับแรก จากนั้นก็สะเทือนใจ!
เรื่องของฉินเสี้ยวยวน คราวนี้ใครก็เถียงไม่ได้แล้ว
เฉินชางได้รับคำชื่
