้นมาห้าปี ผมทนไม่ไหวแล้ว เพราะมีโอกาสจึงทำให้ได้เข้าสู่วงการอุตสาหกรรมอุปกรณ์ จากนั้นก็เข้าไปอยู่บริษัทเมดโทรนิค ผมทำงานอยู่หกปีถึงได้มาเป็นผู้จัดการของจีนตะวันออก
“ตอนแรกผมคิดว่าเรียนหมอมีเกียรติ ได้รับความเคารพจากผู้คน รายได้ดี ภายหลังค้นพบว่าก็แค่นั้นแหละ ผมออกมาเข้าสู่วงการเภสัชภัณฑ์ถึงรู้ว่าปริญญาเอกวิทยาลัยการแพทย์ของผมเป็นที่นิยมแค่ไหน! ตอนอยู่ในโรงพยาบาล ผมเป็นแค่แพทย์ประจำบ้านตัวเล็กๆ ที่ไม่มีความสำคัญอะไรเลย คนนอกบอกว่าวิทยาลัยการแพทย์เก่ง แต่ถ้าคุณอยู่ในวงการนี้ คุณก็ไม่ได้มีความสำคัญอะไรเลย
“แต่พอผมไปอยู่วงการเภสัชภัณฑ์ ผมค้นพบว่าการศึกษาระดับวิทยาลัยการแพทย์และประสบการณ์ของผมเป็นที่นิยมมากวงการ โดยพื้นฐานแล้วผมเลื่อนตำแหน่งทุกสองปี เพียงแค่ไม่กี่ปีก็ได้รับตำแหน่งผู้จัดการประจำจีนตะวันออก อายุไม่ถึงสี่สิบปี รายได้ผมก็เท่าเป็นหมอทั้งชีวิตแล้ว ผมรู้สึกว่าคุ้ม อีกอย่าง ตอนนี้ใครมีเรื่องกับผม ผมก็จะเล่นงานไปเลย เป็นคนเหมือนกัน ทำไมต้องมาเอาใจใคร ทำไมต้องมาอ้างหลักศีลธรรมกับผม ผมติดค้างคุณเหรอ ผมรู้สึกว่าตอนนี้ดีมาก!”
เฉินชางพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไร
ซือหยางจงใจพูดให้เฉินชางฟัง แต่…ก
