ผู้ป่วยนอกห้องฉุกเฉินชั้นหนึ่งเจี่ยงเหวินรุ่ยได้ยินว่าพยาบาลในแผนกตนถูกผู้ป่วยแทง ก็หน้าเปลี่ยนสี รีบร้อนรุดมาพบหัวหน้าพยาบาลแล้วเอ่ยถามอย่างกระหืดกระหอบ “ฮุ่ยฮุ่ยล่ะ”
หัวหน้าพยาบาลเอ่ยอย่างเคร่งเครียดว่า “ฉันเพิ่งมาถึง เหมือนจะส่งไปห้องกู้ชีพแล้วค่ะ”
ตอนนี้เอง พยาบาลคนหนึ่งวิ่งมาหา ดวงตามีน้ำตาคลอ พูดเสียงดังว่า “หัวหน้า หัวหน้าพยาบาล พี่ฮุ่ยฮุ่ยถูกส่งไปห้องผ่าตัดแล้วค่ะ!”
“ฮุ่ยฮุ่ยเหมือนถูกเขาใช้มีดแทงเข้าหัวใจ! คุณดูเคาน์เตอร์สิคะ มีแต่เลือด!”
ตอนนี้ก็ยังเห็นว่าบนกล่องข้าว บนแฟ้มผู้ป่วย หน้าจอคอมพิวเตอร์มีแต่รอยเลือด และยังมีหมั่นโถวเลือดที่ถูกกัดไปคำหนึ่งชิ้นนั้นด้วย!
พอมีคนพูดออกมาอย่างนี้ ก็เหมือนมีดแหลมแทงเข้าไปในห้องหัวใจของทั้งสองคน ทำให้หายใจติดขัดไปครู่หนึ่ง!
เจี่ยงเหวินรุ่ยลุกขึ้น มองดูคนร้าย ดวงตาทั้งสองฉายแววโกรธเกรี้ยว เต็มไปด้วยความเคียดแค้น!
เจี่ยงเหวินรุ่ยที่ตัวสูงใหญ่คว้าคอเสื้อชายคนนั้นแล้วผลักเข้ากำแพงเสียงดังปึงทันที!
เขาที่อยู่แผนกฉุกเฉินมานาน ร่างกายแข็งแรงมาก เขาถลึงตาทั้งสองข้าง ใช้ง่ามนิ้วโป้งบีบคอผู้ชายคนนั้นตรงๆ ไม่พูดสักคำ ไม่ส่งเสียงสักแอะ ความโกรธเกรี้ยวในด
