กจากสนาม ตอนนี้เอง เฉินชางเตรียมจะลุกขึ้น จู่ๆ เหอไต้เจินก็ทนไม่ไหว หยิบกระดาษโน้ตใบหนึ่งยื่นให้เฉินชางพร้อมพูดยิ้มๆ “กลับไปเพิ่มเพื่อนฉันในวีแชทหน่อยค่ะ”
เฉินชางอึ้ง เผยสีหน้าดีใจทันที
หลังจากผ่านไปหลายปีในที่สุดก็มีคนเป็นฝ่ายขอแอดวีแชทผมก่อน!
เป็นถึงหัวหน้าใหญ่ของ 301 เชียวนะ…
และยังเป็นผู้หญิงอีกด้วย!
ความรู้สึกสำเร็จเพิ่มขึ้นสามเท่า!
ถึงอย่างไร…นี่ก็หมายความว่าเมื่อเทียบกับรูปลักษณ์ ความสามารถของผมน่าหลงใหลมากกว่า
อาจารย์เมิ่งที่อีกด้านหนึ่งก็เจอปัญหาเช่นเดียวกัน
เธอเพียงแค่ถอนหายใจทีหนึ่ง เปลือกแย่ๆ เนี่ยนะ เมื่อไหร่คนอื่นจึงจะเห็นแก่นแท้ของฉัน เธอมองหัวหน้าอวี๋แวบหนึ่งแล้วจากไปอย่างแสร้งทำเป็นดีใจ
บนโลกนี้ คงมีแค่เฉินชางที่รังเกียจตนละมั้ง
อืม!
ไอ้สุนัขเฉินตาถั่ว!
……
……
ผู้เข้าแข่งขันทยอยกลับเข้าที่ นั่งรอคอยการประกาศผลคะแนนอย่างเงียบๆ
หลังจากเมิ่งซีมองเฉินชางแวบหนึ่งก็อดโอ้อวดไม่ได้ “ยอมหรือยัง”
เฉินชางตอบ “ยอมแล้ว!”
เมิ่งซีได้ยินแล้วมีความสุขมาก การทำให้เฉินชางยอมรับได้น่าดีใจมากกว่าการที่หัวหน้าอะไรนั่นขอช่องทางติดต่อเสียอีก!
คิดถึงตรงนี้ เมิ่งซีก็พูดข้างหูเฉินชาง “ยอมก็ถูกแล้ว ต่อ
