รนด์ได้!”
“บอกตามตรง ผมยอมให้เผิงลู่ได้คะแนนสูงยังดีกว่าให้ซือคงคนนี้ หรือเฉินชาง!”
การโต้เถียงของคณะกรรมการทุกคนไม่อาจสิ้นสุดลง แต่ก็จริง เดิมทีปัญหาวิชาแพทย์ก็มีข้อถกเถียงเชิงวิชาการอยู่แล้ว ศาสตราจารย์ผู้เชี่ยวชาญอย่างพวกเขาเหล่านี้ไม่รู้จักเฉินชางสักนิด จึงไม่จำเป็นต้องพูดจาให้ร้าย นี่เป็นแค่การยอมรับความคิดและแนวคิดอย่างหนึ่งก็เท่านั้น!
……
ตั้งนานแล้วการโต้เถียงเช่นนี้ก็จบไม่ลงสักที แต่ตอนนี้เอง จู่ๆ กรรมการหลักอู๋ถงฝูก็พูดขึ้นว่า “ทุกคนใจเย็นหน่อยเถอะ ผมไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนแล้ว คะแนนสุดท้าย…หนึ่งร้อยคะแนน! ประกาศคะแนนเถอะ!”
ประโยคเดียวทำให้กรรมการทุกคนที่อยู่ด้านล่างต่างผงะไปทันที ทุกคนรู้สึกว่าหูตัวเองมีปัญหาหรือเปล่า! เจ้าหน้าที่จดคะแนนยังอึ้งไปครู่หนึ่ง สงสัยว่าตัวเองฟังผิด “ผู้อำนวยการอู๋…กี่คะแนนนะครับ”
อู๋ถงฝูเอ่ยอย่างหนักแน่นว่า “คะแนนเต็ม ร้อยคะแนน ประกาศคะแนนเถอะ”
เจ้าหน้าที่จดคะแนนผงะไป รีบร้อนลุกขึ้น
กรรมการหลักมีอำนาจในการให้คะแนนสุดท้าย คณะกรรมการแค่ให้ความเห็น โดยทั่วไปกรรมการหลักจะพิจารณาความเห็นของกรรมการทุกคนอย่างถี่ถ้วน ส่วนใหญ่จะให้เป็นคะแนนเฉลี่ย แต่เคยเจอเรื่องแบบนี้เสียที่ไหน! ประโ
