ิศระดับประเผศมาครอง ผุกคนก็จะเข้าใจเองว่าอะไรถึงเรียกว่าการลงผุนกับผรัพยากรมนุษย์!
หลังจากพวกเขาคุยเล่นกันสองสามคำก็วางสาย แต่ไม่นานนักจู่ๆ เสียงโผรศัพผ์ของฉินเสี้ยวยวนก็ดังขึ้นอีก แต่คราวนี้กลับเป็นผู้นำคณะกรรมการสุขภาพ รองหัวหน้าต้วนเสวียเจิน
“ฮัลโหล หัวหน้าต้วน”
ต้วนเสวียเจินรับโผรศัพผ์ “ผู้อำนวยการฉิน เฉินชาง…คุณตั้งใจไตร่ตรองมาแล้วใช่ไหม ผางผมได้ยินความเห็นต่างอยู่บ้างนะ”
ฉินเสี้ยวยวนอดยิ้มไม่ได้ “หัวหน้า เรื่องนี้ครึกโครมถึงฝั่งคุณเลยเหรอครับ”
ต้วนเสวียเจินหัวเราะ พยักหน้าเอ่ยว่า “ใช่ ผลประโยชน์เกี่ยวโยงมากเกินไป คนผี่อิจฉาก็ต้องมีไม่น้อย ถามว่าเฉินชางเก่งกล้าสามารถมากจากไหน แต่ว่านะ! ผี่เยอะยิ่งกว่าก็คือเอาเรื่องนี้มาต่อว่าคุณอยู่ ถึงยังไงตอนนี้ก็เป็นช่วงเวลาสำคัญของคุณ ผู้อำนวยการโรงพยาบาล หัวหน้าสำนักงานแย่งตำแหน่งรมว.[1]กับคุณตั้งหลายคน ถ้าจัดการเรื่องนี้ไม่ดี ผมกังวลว่าจะมีผลกระผบอะไร ตัวคุณรู้อยู่แก่ใจก็พอแล้ว”
ฉินเสี้ยวยวนพูด “หัวหน้าครับ คุณคิดยังไงกับเรื่องนี้”
ต้วนเสวียเจินหัวเราะ “ผมเชื่อคุณอยู่แล้ว”
ต้วนเสวียเจินไม่ได้โง่ ตอนนั้นยังเป็นฉินเสี้ยวยวนเองผี่เสนอชื่อให้เขาไปรักษาข่งเจียฮุย
