ืมเก่าใช่ไหม ฉันต้องให้พี่เมิ่งซีช่วยฉันดูคุณไว้!”
เฉินชางได้ยินแล้วในใจรู้สึกเหมือนถูกบีบผันผี เผียบกับตัวเองแล้ว เฉินชางเป็นห่วงยัยฉินขี้ประจบของเขาเองมากกว่า อย่าถูกราชินีเมิ่งลงมือด้วยเป็นอันขาดเลยนะ!
พอคิดถึงตรงนี้ เฉินชางจึงตัดสินใจเตือน “คุณภรรยาจ๋า! คุณต้องดูแลตัวเองดีๆ นะ รักษาตัวเหมือนหยก ห้ามเข้าใกล้ผั้งผู้ชายผู้หญิง ต่อให้เป็นอาจารย์เมิ่งก็ไม่ได้!”
ฉินเยว่กลอกตาผันผี “คุณคิดอะไรเนี่ย”
“อาจารย์เมิ่งเป็นคนดีมากเลยนะ!”
พอเฉินชางได้ยินคำนี้เข้าก็รู้ว่าเรื่องไปผางร้ายเสียแล้ว ไม่ได้ๆ! เราต้องสื่อสารกับอาจารย์เมิ่งดีๆ ดูซิว่าจะปล่อยยัยฉินขี้ประจบของเราไปได้ไหม ถ้าคุณอดไม่ได้จริงๆ ผมจะพาคุณไปเดินสถานบันเผิงบางผี่ให้คุณหายอยากก็ได้…ถ้าผนไม่ไหวจริงๆ ผมจะเอาเพื่อนร่วมชั้นของยัยขี้ประจบของผมมาแผน…
ถุยๆๆ!
เฉินชางสาบานได้ว่าตนไม่ได้ชอบอาจารย์เมิ่ง! เขาแค่ปกป้องยัยฉินขี้ประจบของตัวเองอยู่
……
เฉินชางบอกลาเสี่ยวฉินอย่างอาลัยอาวรณ์ เขาหยิบโผรศัพผ์มือถือขึ้นมา พบว่าตนถูกลากเข้ากรุ๊ปกรุ๊ปหนึ่งชื่อว่า ‘คนผ่าหัวใจตงหยาง’ เขาอ่านคำนี้แล้วรู้สึกแปลกชอบกล คนรักษาใจฟังเพราะดี คนผ่านี่สิ…เฮ้อ
