นที่ห้อง
เมิ่งซีมองดูมารดาของตน อดรู้สึกอบอุ่นหัวใจไม่ได้
ไม่ว่าจะยุ่งขนาดไหน แม่ก็แบ่งเวลามาพูดคุยเปิดอกกับเมิ่งซี ที่เธอกลับจีนก็เพราะแม่อายุมากแล้ว ไม่อยากให้แม่เทียวไปเทียวมาตลอดอีก ชั่วชีวิตนี้คนที่เมิ่งซีรักที่สุดก็คือแม่ แม่เป็นหญิงแกร่ง เป็นประธานคณะกรรมการบริษัทจดทะเบียน ในมือมีทรัพย์สินหลายพันล้าน งานยุ่งมากทุกวัน แต่ต่อให้เป็นเช่นนี้ก็พยายามแบ่งเวลามาอยู่เป็นเพื่อนเธออย่างเต็มที่
ตอนแรกเมิ่งซีไม่เข้าใจแม่ มัธยมปลายจึงไปอเมริกา ไปครั้งหนึ่งก็สิบกว่าปี หลังจากเธอออกจากจีนมาก็ไม่ค่อยกลับจีน แม่ของเธอไปอยู่เป็นเพื่อนเธอที่อเมริกาเองทุกครั้ง แต่ละเดือนแม่ยังต้องไปๆ มาๆ หลายหน ต่อให้ปากบอกว่าเดินทางเพราะเรื่องงาน แต่ความจริงแล้วก็เป็นเพราะปลีกเวลามาอยู่กับลูกสาว ทำอาหารง่ายๆ ไปเดินช้อปปิ้งดูหนัง อยู่กับลูกเท่าที่จะทำได้
ครอบครัวเมิ่งซีเป็นครอบครัวแม่เลี้ยงเดี่ยว เหมือนกับเรื่องราวส่วนใหญ่ เมิ่งหวั่นหรงเจอผู้ชายไม่ดี พอได้เสียกันแล้วก็ทิ้งขว้าง เธอในวัยยี่สิบเอ็ดปีพาเมิ่งซีมาที่เมืองอันหยาง ดิ้นรนอยู่หลายปีจึงมีอาณาจักรอย่างในวันนี้ ไม่ใช่เรื่องง่ายจริงๆ
ด้านเมิ่งซีใช้นามสกุลแม่ เรื่องราวร้ายๆ ของแ
