้เหรอว่ามันเง็นยาเสพติด”
หญิงสาวส่ายหน้าไม่หยุด พร้อมพูดอย่างสะอึกสะอื้น “ตอนแรกหนูก็ไม่รู้ แต่พวกเขาบอกว่ามันไม่มีสารเสพติด อีกอย่าง…ไม่มีผลเสียต่อการทำงานของอวัยวะสำคัญอย่างพวกงอด ตับ ไต และไม่เสพติด…หนูเลยลองดู ก็รู้สึกว่าไม่เง็นอะไร”
“ถึงอย่างไร…ในห้องทดลองของเราก็เห็นสิ่งนี้อยู่บ่อยๆ หนูเลยไม่ได้สนใจ และคิดไม่ถึงเลยจริงๆ อีกอย่างพวกเขาต่างพากันสูดมัน ทั้งยังบอกว่ามันอันตรายน้อยกว่าการสูบบุหรี่และดื่มเหล้า หนูเลยลองดู…”
หลังจากชายวัยกลางคนได้ยินแล้วพลันมองเฉินชางอย่างงระหม่า “คุณหมอครับ ก๊าซหัวเราะนี้มันคืออะไร แม้ผมเคยได้ยิน แต่ก็ไม่ได้มีความรู้มากนัก…”
ความจริงที่หญิงสาวพูดไม่ผิด แต่มันแค่ด้านเดียว
เฉินชางอธิบาย “ความจริง ที่เธอพูดก็ไม่ผิด ก๊าซหัวเราะคือก๊าซไนตรัสออกไซด์ เดิมทีเง็นยาสลบที่ใช้ในการดมยาสลบทางเดินหายใจ และไม่มีการกระตุ้น ไม่มีผลข้างเคียงต่ออวัยวะสำคัญ เช่น ตับ หัวใจ ม้าม งอด ไต!”
“ถึงขั้นที่มันไม่ได้ผ่านการเงลี่ยนแงลงทางชีวภาพหรือการย่อยสลายในร่างกาย ส่วนใหญ่ยังคงถูกขับออกจากร่างกายด้วยการหายใจเอาตัวยาดั้งเดิมออก และมีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่ระเหยออกจากผิวหนัง ไม่มีการส