หลังจากเข้าห้องฉุกเฉิน เฉินชางอุ้มหญิงสาววนรอบเตียงทันที
หญิงสาวไม่หนัก ให้ความรู้สึกเป็นหญิงสาวที่ว่านอนสอนง่าย
เฉินชางถามต่อ “นอกจากแขนขาอ่อนแรง มือชา มีอาการอื่นอีกไหมครับ”
หญิงสาวส่ายหน้า “ใจสั่นนิดหน่อยค่ะ ใจสั่นอยู่บ่อยๆ แต่…ฉันคิดว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยว เพราะเมื่อก่อนนอนดึกบ่อย”
เฉินชางลังเลครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดกับเสี่ยวหลิน “ตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจกับน้ำตาลในเลือดหน่อยครับ”
เสี่ยวหลินรีบลุกขึ้น เข็นเครื่องตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจมา
ไม่นานผลตรวจน้ำตาลในเลือดก็ออกมา 7.9 !
แม้คนไข้บอกว่าตนกินข้าวไปนิดหน่อย ไม่มีทางเป็นภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ อีกทั้งเฉินชางยังรู้สึกว่าความเป็นไปได้นี้ต่ำมากอยู่ แต่เพื่อความปลอดภัยก็ยังคงต้องตรวจ
และตอนนี้เอง เฉินชางก็ไม่ได้อยู่เฉย ถามคำถามตอนที่อยู่ข้างนอกซ้ำอีกครั้ง
เพียงแต่ครั้งนี้ คำตอบแตกต่างตามคาด
“ฉัน…เมื่อก่อนฉันดื่มแอลกอฮอล์บ่อย”
เฉินชางอึ้ง “เอ่อ นอกจากดื่มแอลกอฮอล์ มีความเคยชินอื่นอีกไหมครับ”
ขณะนี้เล่อเล่อเริ่มตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจให้หญิงสาวแล้ว เฉินชางอยู่ด้วย อีกฝ่ายก็ไม่ได้หลีกเลี่ยง กลับเฉยเมยมาก
และเฉินชางเองก็ไม่ได้ถอยหนี เพราะแค่นี้เรื่องเล็กน้อยมาก
แม้แผนกฉุกเฉ
