บสอง
พูดกันตามตรง ในใจของทุกคนที่นั่งอยู่ที่นี่ต่างรู้ว่าศูนย์วิจัยการวินิจฉัยโรคศัลยกรรมมือนี้ ความจริงแล้วเฉินชางไปไหนก็อยู่ที่นั่น!
นี่เป็น ‘การขายแบบผูกมัด’ กับเฉินชางอย่างแท้จริง
แต่!
แต่กลับทำอะไรเขาไม่ได้
ถึงอย่างไร สิ่งที่ผู้มีอิทธิพลและโรงพยาบาลเหล่านั้นให้ความสำคัญไม่ใช่โรงพยาบาลอันดับสองของเรา แต่เป็นตัวเฉินชาง!
คิดถึงตรงนี้ แต่ละคนก็โศกเศร้าอย่างอธิบายไม่ได้
พวกเขาจนปัญญากับอิทธิพลของผู้ใต้บังคับบัญชา…
ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่หมอตัวเล็กๆ คนหนึ่ง กลายเป็นปัญหากวนใจของผู้อำนวยการและเลขาอย่างพวกเขา
เฮ้อ…
ตอนนี้เอง รองผู้อำนวยการห่าวซวี่เลี่ยงที่รับผิดชอบการวิจัยทางวิทยาศาสตร์สูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะพูดว่า “ปล่อยเฉินชางไปไม่ได้!”
ทุกคนมองบน ใครจะไม่รู้ว่าปล่อยไปไม่ได้
ยังต้องพูดอีกหรือ
ห่าวซวี่เลี่ยงพูดต่อ “ทุกคนอาจจะยังไม่เข้าใจ ตอนนี้คนที่รู้จักเฉินชางยังไม่มาก เฉินชางเองก็ยังไม่ได้เข้าไปอยู่ในสายตาของแต่ละโรงพยาบาลใหญ่ๆ ต้องรอเขาเข้าร่วมการแข่งขันทักษะศัลยกรรมหัวใจระดับประเทศก่อน ยิ่งไปกว่านั้น…ถ้าเขาได้แชมป์ขึ้นมา พวกคุณคิดว่าโรงพยาบาลระดับตติยะภูมิชั้นนำเหล่านั้นจะไม่แย่งกันเหรอ...”
ประโยคนี้