่านั้น
วงการวิชาการโปร่งใสหรือ
ได้รับรางวัลโนเบลยังไม่แน่ว่าจะได้เป็นสมาชิกของสภาวิทยาศาสตร์ได้ แล้วคุณเป็นใคร
ฉินเสี้ยวยวนเองก็นับว่าเป็นคนเก่าคนแก่แล้ว ล้มลุกคลุกคลานมานานขนาดนี้ สำหรับเรื่องพวกนี้เขาได้เห็นอย่างกระจ่างแจ้งแล้ว
คุณจะเป็นสมาชิกของสภาวิทยาศาสตร์ได้หรือไม่ คุณจะเก่งหรือไม่ ใช่ว่าคุณจะสามารถกำหนดได้!
พูดไม่น่าฟังสักหน่อย
บางที!
ขอเพียงแค่ให้เวที ให้ทรัพยากร คุณก็ทำได้!
ถ้าไม่ให้อะไรเลย แม้ทำได้ก็เป็นไม่ได้!
ตอนนี้เฉินชางเพิ่งจะเผยความสามารถ ไปแล้วก็ไม่แน่ว่าจะสู้คนพวกนั้นได้ และยังไม่เพียงพอที่จะดึงดูดให้ผู้ยิ่งใหญ่สนใจ
พูดความจริงก็คือขาดเบื้องหลังที่แข็งแกร่ง
แต่ฉินเสี้ยวยวนรู้สึกว่า ถ้าอยู่ตงหยางนานเกินไป จะต้องจำกัดการพัฒนาของเฉินชางอย่างแน่นอน
ฉินเสี้ยวยวนเหนื่อยใจมาก!
ในฐานะพ่อตาของเฉินชาง เขาเองก็อยากวางอนาคตให้กับเฉินชาง ไม่ถึงกับปูทางให้ แต่พยายามบอกเขาว่าอนาคตควรเดินไปทางไหน!
มีวิธีประนีประนอมอะไรไหม
คิดถึงตรงนี้ ฉินเสี้ยวยวนหลับตา พิจารณาอย่างรอบคอบ
ในห้องทำงาน ทั้งเจ็ดแปดคนต่างถกเถียงกันขึ้นมา
พูดอย่างเห็นแก่ตัว ตอนนี้ฉินเสี้ยวยวนไม่ได้คิดว่าโรงพยาบาลอันดับสองจะพัฒนา
