รผ่าตัดของซุนเกาซิ่งมั่นคงเหมือนที่ผ่านๆ มา
การเลือกก็เหมือนเฉินชางไม่มีผิด และตอนที่เลือกวิธีทำบายพาสบางส่วนโดยใช้ท่อ มีการติดตั้งวาล์วทางเดียวเพื่อป้องกันการไหลย้อนกลับ
อีกทั้งเขายังใช้เทคนิคเล็กๆ มากมายในการพยายามเปลี่ยนความบกพร่องของการนำท่อพลาสติกเฮพารินผนังชั้นในมาดำเนินการเบี่ยงเบนเพื่อเปลี่ยนปริมาณการไหล ผลลัพธ์ก็ถือว่าใช้ได้
ถ้าเป็นสถานการณ์อื่น การผ่าตัดนี้ไม่เลวเลยจริงๆ
ก็เพราะแบบนี้ ซุนเกาซิ่งและโหวเลี่ยงจึงเสียดาย ถึงอย่างไรเขาก็เป็นคนหนุ่มที่โดดเด่นมาก
น่าเสียดาย ในเมื่อมีเฉินชาง ดร.สวี่จะเกิดได้อย่างไร!
ดร.สวี่พยักหน้าขอบคุณ
ซุนเกาซิ่งรู้สึกว่าตนควรให้กำลังใจพ่อหนุ่มคนนี้หน่อย จึงพูดว่า “อืม ทำได้ดี! กลับไปต้องสู้ต่อไป!”
โหวเลี่ยงเองก็พยักหน้า “ใช่ กลับไปอย่าทิ้งการพัฒนา!”
ดร.สวี่ได้ยินแบบนี้แล้วดีใจขึ้นมาทันที
รีบยิ้มพูดว่า “ขอบคุณอาจารย์ทุกท่านครับ”
เพียงแต่ตอนที่เดินออกจากประตูไป ดร.สวี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ
ทำไมต้องบอกตนว่า กลับไปอย่าทิ้งการพัฒนา สู้ต่อไป?
แปลกๆ…
คิดไม่ตก…
หลังจากออกมา ดร.สวี่ก็ยังดีใจมาก มองเฉินชางพร้อมรอยยิ้ม
“คืนนี้กินหม้อไฟกันครับ ผมเลี้ยง”
เฉินชางชะงัก รีบส่ายหน้า “ไม่ต้องครับๆ ผมเลี้ยงเอง ผมชวนเพื่อนมาอีกหลายคน ไปด้วยกันครับ”
ดร.สวี่ได้ยินแบบนี้พลันเผยรอยยิ้ม “เหรอครับ คนเยอะก็คึกคักดี! มีใครอีกครับ”
เฉินชางยิ้มอย่างขวยเขิ