่งขันทุกท่านที่เดินมาถึงจุดนี้ นี่หมายความว่าศักยภาพของทุกท่านได้รับการยอมรับแล้ว”
“ตอนนี้แต่ละกลุ่มมีผู้เข้าแข่งขันเพียงห้าคน แบบนี้แล้วตอนที่พวกเราจับฉลากจะมีฉลากไม่มีคู่ชิ้นหนึ่ง ถ้าไม่มีคู่แข่งจะผ่านเข้ารอบต่อไปได้เลย”
พอพูดออกมาแบบนี้ เฉินชางก็อึ้งไปทันที!
และในตอนนี้เมิ่งซีออกจะตื่นเต้น ดวงตาจ้องเขม็งไปที่กล่องฉลาก
เธอหันไปมองสีหน้าเฉินชาง “ทำไมล่ะ คุณไม่อยากเข้ารอบเพราะไม่มีคู่แข่งเหรอ”
เฉินชางตะลึงงัน เอ่ยอย่างขึงขังว่า “การแข่งขันต้องอาศัยศักยภาพ อาจารย์เมิ่ง คุณมีความคิดฉวยโอกาสอย่างนี้ได้ไง”
เมิ่งซีกลอกตาใส่เฉินชาง ปากก็ด่าเฉินชางว่าอะไรสักอย่างโดยไม่ออกเสียง แต่เฉินชางสาบานได้ เขาอ่านรูปปากเก่งมาก จะต้องว่าตนว่า ‘โง่เป็นควาย’ แน่!
เฉินชางจนใจ หยิบโทรศัพท์มาค้นในไป๋ตู้ว่า ‘มีอาจารย์ที่ปรึกษาปัญญาอ่อนนี่มันเป็นประสบการณ์แบบไหนกัน’ พออ่านคอมเม้นท์ดุเดือดเลือดสาดข้างล่าง จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าตนพยายามอย่างที่สุดแล้ว อาจารย์เมิ่ง คุณเจอนักเรียนอย่างผมถือเป็นโชคดีของคุณจริงๆ
ทว่าพอเฉินชางเห็นระดับความปัญญาอ่อนของอาจารย์ที่ปรึกษาคนอื่น จู่ๆ ก็พบว่าที่แท้ตนโชคดีมาก! อย่างน้อยอาจารย์เมิ่งก็ไม่ให้ตนไปซักผ้าทำกับข้าวที่บ้านตัวเอง ทั้งไม่ให้ตนไปอาบน้ำถูหลังให้ แถมไม่ต้องไปดูแลความเป็นอยู่! ต่อให้เฉินชางอยากไปทำให้ เธอก็ต้องไม่ยอมให้ตนไปแน่! พอคิดแบบนี้แล้ว อาจารย์เมิ่งโง่ก็จริง แต่อย่
