ะเป็นโอกาสที่หาได้ยากของตนครั้งหนึ่ง!
ตอนนี้ ไม่เพียงแต่ผู้เข้าแข่งขันที่อยู่รอบๆ เหล่านั้นที่มีสีหน้ากังขา แม้แต่หัวหน้าเหล่านั้นยังอ่านความคิดเฉินชางไม่ออก
หยางเจี้ยนซู่ดูคลิปผ่าตัดจบด้วยสีหน้าสับสน ในหัวงุนงงไปหมด เขามองเถามี่ “หัวหน้าเถา…เสี่ยวเฉินคนนี้มีความสามารถขั้นไหนกันแน่”
เถามี่ก็กลืนน้ำลาย เมื่อกี้ความสามารถของเฉินชางยอดเยี่ยมมากแล้ว แต่…ยังห่างกับการผ่าตัดรักษาเอออร์ตาส่วนขึ้นมาก คิดไปคิดมา…เถามี่สีหน้าอึมครึม เอ่ยลับๆ ล่อๆ ว่า “อืม…ผมรู้สึกว่าเสี่ยวเฉินจงใจทำแบบนี้!”
ทุกคนอึ้งไป ชุยหยวนอู่กับหนิงเฮ่าเซินก็ต่างมองหน้ากัน “ทำไมล่ะ”
เถามี่เอ่ยชวนสงสัย “พวกคุณคิดดูสิ ตอนนี้กลุ่ม C แต่ละคนมองเสี่ยวเฉินเป็นคู่แข่ง ต้องการวิเคราะห์จุดอ่อนของเฉินชางเพื่อพัฒนาตัวเอง ตอนนี้เขาต้องซ่อนฝีมือไว้แน่! จะว่าไปแล้ว พอถึงการแข่งขันระดับประเทศ ใครๆ ก็จะมองเฉินชางเป็นศัตรูในจินตนาการ จะเป็นม้ามืดยังไง!”
พอทุกคนได้ยินก็เข้าใจแจ่มแจ้งทันที…
ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง!
แต่ซย่าเกาเฟิงมองเถามี่ครั้งหนึ่ง เป็นอย่างนี้จริงเหรอ
ใบหน้าชราของเถามี่พลันแดงขึ้น จากนั้นก็กลอกตา ผมจะไปรู้ได้ไง ผมแต่งเรื่องขึ้นมา จะว่าไป…ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าศักยภาพจริงๆ ของเสี่ยวเฉินเป็นยังไงกันแน่!
……
ชั่วขณะเดียว ทุกคนต่างอ่านเฉินชางไม่ออก
มีเพียงคนเดียวเท่านั้น เมิ่งซีเดินไปข้างๆ เฉินชางอย่างคาดหวังเต็มที่ “คืนนี้
