บได้กี่คะแนน”
หยางเจี้ยนซู่นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง “น่าจะต่างกันไม่มาก”
ตอนนี้เอง ภาพเปลี่ยนไป ผลการแข่งขันกับรายชื่อผู้เข้ารอบปรากฏขึ้นบนจอทันที
พิธีกรพูดว่า “ตอนนี้ทุกคนพักผ่อนนิดหน่อยก็จะออกไปได้แล้วครับ พวกเราเตรียมอาหารฟรีไว้ที่ห้องอาหารบุฟเฟต์ชั้นสาม อีกเดี๋ยวจะให้เจ้าหน้าที่บริการแจกคูปองนะครับ”
“ขอให้ผู้เข้าแข่งขันที่เข้ารอบมาจับฉลากการแข่งขันรอบบ่ายเวลาบ่ายสองโมงตรงนะครับ!”
หลังจากพูดจบ รายชื่อผู้เข้ารอบก็ปรากฏขึ้นบนจอ ทุกคนมองดูอย่างละเอียด หาอันดับของตัวเองเจอในทันที
เช้าวันเดียวคัดคนออกไปแล้วเกินครึ่ง ผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดหนึ่งร้อยยี่สิบคนเหลือเพียงสามสิบคนในพริบตาเดียว แต่ละกลุ่มมีแค่สิบคน ดังนั้นการแข่งขันรอบบ่ายจึงสำคัญมาก หลักๆ แล้วจะดูคนที่จะได้แชมป์กลุ่มออกแล้ว! ผู้เข้าแข่งขันที่ถูกคัดออกมองดูรายชื่อแล้วพากันถอนหายใจ สุดท้ายหลายคนก็สิ้นสุดการแข่งขันที่มีปีละครั้งลงตรงนี้แล้ว แต่คนที่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านดูรายชื่อ หาเพื่อนสนิทเหล่านั้นว่าเข้ารอบหรือไม่ พอเห็นว่าเพื่อนเข้ารอบ บ้างอิจฉา บ้างริษยา บ้างก็สงสาร ทว่าเมื่อทุกคนเห็นรายชื่อผู้เข้ารอบกลุ่ม C ก็อึ้งไปทันที!
“หนิงเฮ่าเซินตกรอบแล้ว!”
“อะไรนะ หนิงเฮ่าเซินเหรอ แพ้ใครน่ะ!”
“เป็นไปไม่ได้น่า หนิงเฮ่าเซินเก่งมากนะ!”
……
พอทุกคนเห็นว่าหนิงเฮ่าเซินตกรอบก็งุนงงทันที
ถึงอย่างไรทุกคนก็ได้ข่าวมาไม่มากก็น้อย เช่นเรื่องเพื่อป้องก
