ตอนที่ 593 ก็คุณรวย!
อย่างไรก็ตาม!นี่เป็นครั้งแรกที่เถามี่และซย่าเกาเฟิงเห็นคนพูดถึงความล้มเหลวได้อย่างตรงไปตรงมาด้วยท่าทีของผู้ชนะ!
อืม!
ถูกต้อง
ตอนที่ชุยหยวนอู่พูดว่าตนเองตกรอบ น้ำเสียงเหมือน ‘ผมเข้ารอบแล้ว’ ไม่มีผิด
แต่หยางเจี้ยนซู่เห็นจนชินแล้ว!
เขาพลันพูดอย่างเดือดดาล “ไอ้เด็กเวร ตกรอบแล้วยังดีใจขนาดนี้!”
ชุยหยวนอู่มองบนทันที พูดกับหยางเจี้ยนซู่ “ไม่ช้าก็เร็ว…อย่างไรผมก็ต้องตกรอบอยู่แล้วไม่ใช่เหรอครับ ระดับของผมเป็นอย่างไร คุณก็รู้! อีกอย่าง เข้าร่วมมากี่ปีแล้ว ทำเหมือนผมเคยเข้ารอบงั้นแหละ ผมว่าคุณน่ะรักศักดิ์ศรีเกินไป ไม่ยอมรับความจริงมากพอ คุณไม่รู้ระดับผมเหรอ อย่าเพ้อฝันไปเลย! ใช่ว่าคุณจะไม่รู้ว่าผมโชคไม่ดีมาโดยตลอด ซื้อบ้านก็โดนรื้อ ซื้อหอยนางรมตัวเมียกินยังโดนไข่มุกติดฟันได้ ก็เป็นเรื่องปกติที่จะเจอม้ามืดในการแข่งขันไม่ใช่เหรอครับ”
พูดถึงตรงนี้ เถามี่และซย่าเกาเฟิงอึ้งงันไป รู้สึกว่าหัวสมองของตนหยุดทำงานไปแล้ว!
ไม่รู้เพราะอะไร ในหัวมีคำว่า ‘แม่งเอ๊ย…แม่งเอ๊ย…’ ล่องลอยอยู่ตลอด
ทั้งสองสบตากันไปมา รีบตบศีรษะ รีสตาร์ทใหม่!
ส่วนหยางเจี้ยนซู่ถอนหายใจ ก็จริง นักเรียนของตนเป็นอย่างไร มีหรือที่ตนจะไม่รู้!
ตอนที่หยางเจี้ยนซู่กำลังถอนหายใจ จู่ๆ ชุยหยวนอู่ก็พูดว่า “เหล่าหยางคุณอย่าเพิ่งดีใจ บ้านแถวเขตตงอวี้ที่คุณซื้อพร้อมผมเมื่อสามปีก่อน กำลังจะกลายเป็นบ้านในเขตโรงเรียน ว่ากันว่าเป็น
