องเขายังสูงได้อีกนิด คุณไม่เชื่อก็ดูการแข่งขันรอบต่อไป!”
ทั้งสองอึ้งไปทันที
ชุยหยวนอู่นึกถึงใบหน้านิ่งเรียบของเฉินชาง ในใจเกิดความรู้สึกดีทันที!
เฮ้อ…ออมมือให้ผมเหรอ
คิดถึงตรงนี้ ชุยหยวนอู่หน้าแดงขึ้นมา!
ผมในฐานะรุ่นพี่ กลับไม่ดูแลรุ่นน้อง แล้วยังต้องให้รุ่นน้องออมมือให้…น่าละอายเกินไปแล้ว
ยิ่งคิดก็ยิ่งอับอาย!
……
……
เฉินชางนั่งดูวิดีโอการผ่าตัดของชุยหยวนอู่อย่างตั้งใจจนจบ โดยพื้นฐานแล้วการเย็บก็มั่นคงมาก พรสวรรค์ดีมาก อาจจะขาดแค่…เวลาในการตกตะกอน
ถึงอย่างไรภาระที่แบกรับก็หนักหน่วงเกินไป เงินเยอะขนาดนั้น เป็นผม…ผมก็ไม่มีเวลาไปตกตะกอน
คนรวยใจร้อนเกินไป!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เฉินชางส่ายหน้า ในที่สุดก็รู้แล้วว่าทำไมตนถึงจน
ตอนที่เขาเตรียมจะไปดูวิดีโอผ่าตัดของกัวอวิ๋นเฟย จู่ๆ เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้น
[ติ๊ง! ชุยหยวนอู่ค่าความรู้สึกดี +10!]
เฉินชางอึ้ง สมแล้วที่เขารวย แพ้แล้วยังเพิ่มค่าความรู้สึกดีให้ตน น้ำใจไม่ธรรมดาเลยจริงๆ!
จู่ๆ ก็รู้สึกว่า…ก็แค่ไหตี่เหลาไม่กี่มื้อไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย
