ูบ เจ้าหมอนี่ โชคร้ายเกินไปหรือเปล่า
เริ่มการแข่งขันรอบแรกก็แพ้แล้ว!
หยางเจี้ยนซู่เห็นแบบนี้ก็ยิ้มออกทันที “ไม่เป็นไรหรอกครับ เฉินชางยังเด็ก ต่อไปยังมีโอกาสอีกมาก หมอชุยเองก็ถือว่าศักยภาพแข็งแกร่งมาก!”
หยางเจี้ยนซู่รู้สึกว่าชุยหยวนอู่มีโอกาสชนะสูงมากอยู่แล้ว ตอนนี้พอเห็นสีหน้าของเขา จะต้องชนะอย่างแน่นอน!
คิดถึงตรงนี้ หยางเจี้ยนซู่จึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เริ่มร่างบนสุนทรพจน์แล้ว ถ้าเสี่ยวชุยเข้ารอบชิงชนะเลิศระดับประเทศขึ้นมา ถึงตอนนั้นถ้าให้หัวหน้าแผนกขึ้นกล่าว ตนควรจะพูดอย่างไรดี
ค้นในไป่ตู้สักหน่อยแล้วกัน!
……
……
ตอนนี้เอง ชุยหยวนอู่มองเฉินชางอย่างสนใจ “เสี่ยวเฉิน คุณพูดเองนะ ไหตี่เลาสามมื้อ! ผมสั่งได้ตามสบาย!”
เฉินชามองบนอย่างเหลืออด เขาถามมาเจ็ดแปดรอบแล้วนะ ผมดูงกขนาดนั้นเลยเหรอ
ผมงกจริง!
แต่…นั่นมันเมื่อสามเดือนที่แล้ว!
ตอนผมก็เป็นคนที่เงินเดือนเดือนละหลายหมื่นแล้ว!
ไหตี่เลาไม่กี่มื้อ ถึงขั้นต้องพูดแล้วคืนคำเหรอ!
“จริงสิครับพี่ชุย เอาอย่างนี้ คืนพรุ่งนี้คุณพาคุณผู้หญิงและลูกคุณมาด้วย ผมพาแฟนผมไปเจอกันที่ไหตี่เลา โอเคไหมครับ” เฉินชางพูดยิ้มๆ
ชุยหยวนอู่พยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม “ดีครับๆๆ ! เสี่ยวเฉิน ใจป้ำมาก!”
“เฮ้อ…คิดถึงความรู้สึกตอนคนอื่นเลี้ยงมาก!”
“ตั้งแต่ที่บ้านรื้อตึกไปสามหลัง ออกไปกินข้าวทีไรผมเลี้ยงทุกครั้ง เฮ้อ…”
เฉินชางจนคำพูดทันที!
เชี่ย ผมคืนคำได้ไหม
“เสี่ยวเฉิน ผมจะบ
