เจี้ยนซู่ยิ้ม “เป็นอย่างไรบ้าง ได้กี่คะแนน”
ชุยหยวนอู่หัวเราะแฮะๆ “แปดสิบแปดคะแนนครับ! สูงกว่าปีที่แล้ว!”
หยางเจี้ยนซู่ได้ยินแบบนี้อดยิ้มไม่ได้ “ไม่เลวๆ พรุ่งนี้คุณเลี้ยงนะ!”
ชุยหยวนอู่หัวเราะฮ่าๆ “ไม่ต้องครับๆ คืนนี้ผมเลี้ยง”
หยางเจี้ยนซู่ได้ยินแล้วโบกมือ “ไม่เหมาะครับ! คืนนี้กลับไปต้องดูวิดีโอให้มากๆ ดูจบแล้ววิเคราะห์ข้อบกพร่องของคู่ต่อสู้ พรุ่งนี้พยายามคว้ารางวัลชนะเลิศ เอาชนะหนิงเฮ่าเซินให้ได้!”
แม้หยางเจี้ยนซู่กับชุยหยวนอู่จะเป็นอาจารย์และลูกศิษย์กัน และเป็นหัวหน้ากับหมอ แต่เข้ากันได้เป็นอย่างดี
หรือพูดอีกอย่างว่า หยางเจี้ยนซู่เข้ากับคนในแผนกได้ดีมาก!
ถึงอย่างไรมีเจ้าโง่ที่มักจะเลี้ยงข้าว ใครๆ ก็อารมณ์ดี
ไม่เคยต้องเป็นห่วงเรื่องจ่ายบิล ใครจ่ายก็พานโกรธคนนั้นไปด้วย!
ช่วงแรกมีคนมาใหม่ เลี้ยงข้าวคนในแผนก สุดท้ายตอนจ่ายบิล เขาดื่มมากไปเลยแย่งชุยหยวนอู่จ่าย ไม่มีใครยอมใคร!
เลยต้องแข่งกันสักหน่อย!
แต่ตอนที่ชุยหยวนอู่หอบโฉนดที่ดินหลายกิโลกรัมวิ่งมา ในที่สุดอีกฝ่ายก็แกล้งเมา
ได้ยินหยางเจี้ยนซู่พูดแบบนี้ ชุยหยวนอู่ก็โบกมือพร้อมพูดว่า “ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร เหล่าหยาง ผมตกรอบแล้ว!”
ประโยคนี้ทำให้ทั้งสามคนอึ้งงันทันที!
