ควรเป็นแบบนั้น”
หยางเจี้ยนซู่ชะงัก “ตามหลักเหรอครับ”
เถามี่กับซย่าเกาเฟิงสบตากันไปมา ถอนหายใจโดยไม่ได้พูดอะไร
เพราะพูดไปก็คงไม่เชื่อแน่!
ที่หยางเจี้ยนซู่พูดไม่ผิดเลยสักนิด ถ้าไม่มีเฉินชาง บทละครก็ควรจะเดินแบบนี้
แต่…กลับมีม้ามืดที่ชื่อเฉินชาง!
คิดถึงตรงนี้ ทั้งสองส่ายหน้าไม่ได้พูดอะไร
ส่วนหยางเจี้ยนซู่พูดอย่างดีใจ “เฮ้ย ไม่เลว รอบแรกดันเป็นเฉินชางเหรอ อายุยี่สิบเจ็ดปีเองเหรอ เหอะๆ…ดูเหมือนว่าเสี่ยวชุยจะดวงดีมาก ไม่แน่อาจจะได้เข้ารอบชิงชนะเลิศ”
เถามี่เห็นสายตามั่นใจของหยางเจี้ยนซู่แล้วอดพูดไม่ได้ “หัวหน้าหยางครับ ผ่อนคลายหน่อย การแข่งขัน…นี้ มักจะซับซ้อน!”
ซย่าเกาเฟิงพยักหน้า “ใช่ๆๆ! เรื่องดวงก็มีส่วนมาก”
หยางเจี้ยนซู่หัวเราะฮ่าๆ “อืม ใช่ เรื่องดวงก็มีส่วนมาก คุณดูเสี่ยวชุยสิ ดันเจอหมอหนุ่มคนหนึ่ง เอาอย่างนี้ เดี๋ยวการแข่งขันผ่าตัดจบลง ผมเลี้ยงเอง! คืนนี้เราดื่มกันหน่อย ผมกลับบ้านไปเอาเหล้าชั้นดีมา ฮ่าๆ…”
