บทที่ 586 สรรเสริญเยินยอกัน
ระหว่างที่พูดคุยกัน พวกเขาก็มาถึงห้องผ่าตัดแล้ว
หลังจากเตรียมความพร้อมเสร็จ การผ่าตัดก็กำลังจะเริ่มขึ้น เฉินชางมองเฉียนหลินและสหายตัวประกอบ A แวบหนึ่ง จู่ๆ ก็รู้สึกทนไม่ได้เล็กน้อย ถึงอย่างไรก็ยังเป็นนักเรียน …เกินไปไม่ได้…
ในเมื่อมาแล้ว ให้พวกเด็กๆ ลงมือเถอะ!
คิดถึงตรงนี้ เฉินชางพลันพูดกับเฉียนหลิน “ไม่อย่างนั้น…คุณผ่าอกไหม”
เฉียนหลินเผยสีหน้าดีใจทันที “ผมทำได้ใช่ไหมครับ”
เถามี่ได้ยินคำพูดของเฉินชาง อดขำไม่ได้ มองเฉียนหลินพร้อมพูดว่า “ใช่! ลองดู! มีคุณหมอเฉินกับผมควบคุมสถานการณ์อยู่ ไม่มีปัญหาหรอก ทำผิดได้เต็มที่เลย!”
เฉียนหลินดีใจขึ้นมาทันที
“ขอบคุณครับอาจารย์ ขอบคุณ…คุณ…เอ่อ…เฉินครับ!”
เพียงแต่…ห้านาทีหลังจากนั้น
“คุณดูตรงนี้ วิธีการผ่านี้ไม่เป็นอาชีพ โดนเส้นประสาทระหว่างซี่โครงจะทำอย่างไร”
“เล็งให้แม่น!”
“ออกแรงหน่อย!”
“ผิดๆ! หมายถึงคุณนั่นแหละ…”
“เฮ้อ…เสี่ยวเฉียน ในหัวคุณมีแต่ไขมันเหรอ เรื่องง่ายแค่นี้ยังจัดการไม่ได้”
“ถอยไป! ไอ้หยา…ทำไมคุณโง่ขนาดนี้!”
……
สหายตัวประกอบ A มองเฉียนหลินที่ร้องไห้ไม่ออกอย่างสงสาร อดส่ายหน้าไม่ได้
ลำบากหน่อยนะเพื่อน!
แต่สิบนาทีหลังจากนั้น เฉียนหลินเผยสีหน้าดีใจ
ถึงอย่างไรเขาที่น้ำหนักเกือบหนึ่งร้อยห้าสิบกิโลกรัม มีไขมันชั้นหนาอยู่ใต้ผิวหนังซึ่งต้านทานการเสียดสีและการโจมตีจากโลกภายนอกได้อย่างสมบูรณ์แบบ แต่สำหรับการศึกษาถื
