ยตามความเคยชิน แต่หลังจากหยุดพักการใช้เข็มเย็บแผลแต่ละครั้ง ยังใช้คีมจับเข็มเย็บแผลสัมผัสถึงความตึงของเส้นด้าย สิ่งนี้…ดูเหมือนสบาย แต่ความจริงแล้วแตกต่างมาก!
ขณะที่เฉินชางตั้งใจสังเกตการณ์ กัวอวิ๋นเฟยมองเฉินชางครั้งหนึ่ง หางตากระตุก!
หรือเขารู้แล้ว ดูท่าไม่ธรรมดาจริงด้วย! ตาก็มีแววใช้ได้เหมือนกัน
คิดถึงตรงนี้ กัวอวิ๋นเฟยจึงออกตัวอธิบาย “แม้ว่าเอออร์ตาส่วนขึ้นและส่วนลง ส่วนโค้งเอออร์ตารวมถึงหลอดเลือดแดงอินโนมิเนตจะดูเหมือนเป็นหลอดเลือดใหญ่ในทรวงอกทั้งหมด แต่จริงๆ แล้วความเร็วของระบบไหลเวียนเลือดในระยะยาวของเขาส่งผลให้แรงตึงของเนื้อเยื่อหลอดเลือดไม่เหมือนกัน ตอนที่เย็บแผลคุณต้องตั้งใจรับรู้ถึงแรงตึงแบบนี้ด้วย!”
“แบบนี้แล้วผลลัพธ์ในการเย็บหลอดเลือดที่ต่างกันไปจึงแตกต่างกันมาก!”
“เอออร์ตาส่วนขึ้นไหลพุ่งออกจากห้องหัวใจซ้าย แรงเยอะมาก แรงดันหลอดเลือดจึงค่อนข้างมาก แบบนี้แล้ว…”
กัวอวิ๋นเฟยไม่ได้ปิดบัง บรรยายให้เฉินชางฟังทันที
ความจริงแล้วเขาก็ไม่เคยปกปิดสมาชิกในทีม แต่ไม่เคยออกตัวพูดเอง ทว่าไม่ว่าคนไหนขอเพียงรู้สึกได้ว่ามีแรงตึงแบบนี้อยู่ เขาก็จะไปอธิบายรอบหนึ่ง
ไม่ใช่เพราะเขาไม่อยากพูด แต่เพราะความสา
