ิ่ง ก็อดเจ็บปวดใจไม่ได้ ย่อมต้องเริ่มฝึกโหดแบบปีศาจ!
ดังนั้นเสียงครวญครางเจ็บปวดเสียงแล้วเสียงเล่าจึงแว่วมาจากห้องผ่าตัดของอาจารย์เมิ่งโรงพยาบาลตงต้า!
วิสัญญีแพทย์กับพยาบาลประจำห้องผ่าตัดตอนแรกยังทนไม่ไหวอยู่บ้าง
แต่ต่อมาก็คล้ายว่า…จะค่อยๆ ชินแล้ว
การชี้ (แนะ) สอน (สั่ง) ของเฉินชางนานเข้ายิ่งได้ผลลัพธ์ที่ดี
เช่น ตอนนี้เฉินชางแค่จ้องเธอนิดหน่อย อาจารย์เมิ่งก็จะตอบสนองอัตโนมัติตรวจดูอย่างละเอียดว่าตนทำผิดตรงไหนกันแน่…
เฉินชางแค่กระแอมครั้งหนึ่ง อาจารย์เมิ่งก็จะตาเบิกกว้าง มองว่าตนตกหล่นรายละเอียดอะไรไปตามสัญชาตญาณ…
เห็นเวลากระชั้นขึ้นมาเรื่อยๆ อีกแค่สองวันก็จะแข่งแล้ว!
ในวันนี้เอง หลังเลิกงาน เฉินชางเตรียมไปแผนกศัลยกรรมหัวใจของโรงพยาบาลตงต้าสาขาหนึ่งตามปกติ ถึงอย่างไรเขาก็พบว่า…เสพติดการแนะนำ (สอนสั่ง)!
แต่เสี่ยวหลินที่เคาน์เตอร์พยาบาลรีบร้อนเอ่ยว่า “สะพานตงต้าถล่ม ตอนนี้รถยนต์ร่วงลงไปแล้วสองคัน คันอื่นเกิดเคสชนท้ายซ้อนคันกันอย่างรุนแรง ศูนย์ฉุกเฉินให้พวกเรามุ่งหน้าไปทันทีค่ะ!”
ประโยคเดียว เฉินชางหน้าเปลี่ยนสีทันที!
สะพานถล่ม!
รถยนต์ตกลงไป!
ชนท้ายเป็นวงจร!
นี่ไม่ว่าเรื่องไหนก็เป็นเคสที่ร้ายแรงมากทั้งนั้น
หลังจากได้รับโทรศัพท์ ทั้งทีมฉุกเฉินก็ออกเดินทาง รถฉุกเฉินโรงพยาบาลอันดับสองทั้งสามคันก็เตรียมพร้อมกู้ชีพ!
ความจริงแล้วไม่เพียงแต่โรงพยาบาลอันดับสอง หลายโรงพยาบาลรวมถึงศูนย์ฉุกเฉินก็
