้งใจถ่ายรูปไว้หลายรูป
เหล่าฉินอดเอ่ยขึ้นอย่างหมั่นไส้ไม่ได้ว่า “คุณสนใจเนื้อในได้ไหม อย่าเอาแต่ดูหนุ่มหล่อพวกนั้นทั้งวัน…”
ระหว่างที่เขาพูดก็เดินมาถึงขอบหน้าต่าง พินิจดูเฉินชาง ร่างกายสูงโปร่งในชุดสูทสีขาวพอดีตัวใต้แสงไฟนั้นดูดีมากจริงๆ…
เหล่าฉินพยักหน้า “อืม พอๆ กับผมสมัยหนุ่มๆ”
จี้หรูอวิ๋นได้ยินก็แค่นหัวเราะทันที “ถ้าคุณหล่อได้สักครึ่งหนึ่งของเสี่ยวเฉินฉันก็กราบฟ้าดินแล้ว”
ฉินเสี้ยวยวนพลันไม่พอใจ “ตอนนั้นผมฐานะทางบ้านธรรมดา ซื้อเสื้อผ้าดีขนาดนั้นไม่ไหว!”
จี้หรูอวิ๋นเยาะ “คุณดูเสี่ยวเฉินเขา หน้าตาก็ดี ฝีมือก็โดดเด่น!”
เหล่าฉินเถียงแพ้ภรรยา นั่งกระฟัดกระเฟียดลงบนเก้าอี้
จี้หรูอวิ๋นเห็นว่าเหล่าฉินไม่เถียงกับตนแล้ว จู่ๆ ก็เบื่อขึ้นมา จึงสุมไฟเองอีกว่า “คุณดูสิ วันนี้เด็กคนนี้ทำผมด้วย จะว่าไปก็หล่อจริงๆ!”
ฉินเสี้ยวยวนเบือนหน้าหนี แต่จี้หรูอวิ๋นยังฝืนดึง เขาจึงมองดูอย่างจนใจ
เขาพอจะรู้แล้วว่าแม่ยายดูลูกเขย ยิ่งดูยิ่งเบิกบานใจ นี่ยังไม่ทันได้แต่งงานก็เป็นแบบนี้เสียแล้ว วันข้างหน้ายังจะใช้ชีวิตยังไงล่ะนี่…
