งกั๋วถานพยักหน้า “เพชร 5.20 กะรัต เพราะประมูลที่ประเทศฝรั่งเศส ราคาจึงไม่ได้ขึ้น แต่ถ้าในประเทศจีน ย่อมเป็นตัวเลขที่น่าทึ่ง”
520[1] …
นี่คือตัวเลขที่คนจีนมีต่อความรัก…
แต่ต่างชาติไม่มีการใช้คำว่า 520
เลน่าคอร์นมองเฉินชาง “จริงสิ คุณเฉิน คุณจะทำแหวนเพชรเมื่อไหร่เหรอครับ ผมรู้จักดีไซเนอร์ของทิฟฟานี่ บางทีอาจจะออกแบบเพชรเม็ดนี้ให้เป็นแหวนเพชรได้ดีกว่า”
หลังจากเฉินชางได้ยินแล้วก็ประหลาดใจขึ้นมาทันที ก็จริง จะให้เพชรเม็ดหนึ่งเฉยๆ คงไม่ได้มั้ง
แม้ช่างงานโมเสกมีอยู่ทุกที่ แต่…ทิฟฟานี่เป็นดีลเลอร์แหวนเพชรอันดับหนึ่งของโลกเชียวนะ
เฉินชางอดพูดพร้อมความประหลาดใจไม่ได้ “วันที่ห้า ธันวาคมครับ อีกสามวัน”
เลน่าคอร์นยิ้ม “ได้ครับ เวลาคงประมาณนี้ เรื่องนี้ผมจัดการให้ครับ”
เฉินชางเกรงใจเล็กน้อย ถึงอย่างไรน้ำใจขนาดนี้ ก็เกินไปมากจริงๆ “นี่…คุณ เลน่าคอร์นครับ มันแพงเกินไปแล้วครับ”ไอรีนโนเวล
เจิ้งกั๋วถานพูดพร้อมรอยยิ้ม “เสี่ยวเฉิน คุณไม่ต้องห่วงนะครับ ส่วนนี้ผมจัดการเอง!”
“ถ้าคุณรักษาใบหน้าของคุณผู้หญิงได้ บุญคุณครั้งนี้ไม่ใช่แค่เพชรเม็ดนี้จะวัดค่าได้”
เห็นเพียงว่า เลน่าคอร์นส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้ม “ไม่ครับๆๆ…คุณเจิ้งเข้าใจผิดแล้ว ผมไม่ขายให้คุณหรอกครับ! เพราะนี่เป็นของขวัญที่ผมให้คุณเฉิน ไม่เกี่ยวกับคุณ”
เฉินชางประหลาดใจเล็กน้อย เลน่าคอร์นมองเฉินชางพร้อมพูดว่า “ผมอยากเป็นเพื่อนกับคุณเฉินครับ วันไหนที่ผมต
