บทที่ 563 ไม่มีลูกศิษย์ดีคนไหนที่ไร้อาจารย์ดีๆ
เฉินชางหันตัวไปมองพยาบาลแวบหนึ่ง!
อีกฝ่ายยื่นมีดผ่าตัดให้ด้วยรอยยิ้มสดใสเหมือนดอกไม้บาน
หลังจากเฉินชางรับมีดมาแล้ว พยาบาลสาวก็ฉวยโอกาสลูบมือ ในใจตื่นเต้นไม่หยุด
เฉินชางเห็นดังนั้นก็ถอนหายใจ ลูบมือผมก็ไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก ผมโชคร้ายมาก…
ใช่แล้ว…
เฉินชางนึกวิธีที่สุดยอดออกแล้ว หลังจากกลับไปจะต้องลูบๆ คลำๆ พี่เชียนให้เยอะกว่านี้สักหน่อย จะได้ติดความโชคดีมาบ้าง!
ตอนนี้จู่ๆ อู๋เผิงก็บอกว่า “ผู้ป่วยคนนี้โชคดีมากที่ได้พบหมอเฉิน ไม่อย่างนั้น…ปัญหาคงใหญ่กว่านี้แน่ๆ”
ไป่เจี้ยนหมิงพยักหน้า ลองคิดดูให้ดีก็พบว่าเป็นอย่างนี้จริงๆ ถ้าไม่มีใครสังเกตเห็นจุดนี้ ตอนนี้การผ่าตัดก็คงยุ่งยากแล้ว
เฉินชางได้ยินประโยคนี้แล้วเข้าใจกระจ่างทันที!
ใช่แล้ว!
ฉันไม่ได้โชคร้ายขนาดนั้นสักหน่อย เห็นได้ชัดว่าผู้ป่วยเหล่านี้โชคดีที่ได้เจอฉัน!
เฉินชางอารมณ์ดีขึ้นมาทันที
ตอนนี้จู่ๆ ประตูห้องผ่าตัดก็เปิดออก
เฉินชางเงยหน้ามอง อาจารย์เมิ่ง?
แม้แต่ไป่เจี้ยนหมิงก็งงเช่นกัน
ถึงอย่างไรแม้ทั้งสองจะเลิกเป็นคู่แข่งกันมานานแล้ว แต่ปกติความสัมพันธ์ของทั้งสองอย่างมากก็แค่คนรู้จัก
พอเห็นหน้ากันก็ยิ้มทักทาย
ปกติพวกเขาทำงานร่วมกันน้อยมาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่นเลย
นึกไม่ถึงว่าเมิ่งซีจะเป็นฝ่ายมาหาตนก่อน…
อย่าบอกนะว่า…เธออยากจะสงบศึกกับฉันแล้ว
พอนึกถึงตรงนี้ ไป่เจี้ยนหมิงที่อายุสี่สิบกว่
