หัวใจ!
เฉินชางคนเดียวทำไม่ไหวแน่
เขาเงยหน้ามองไป่เจี้ยนหมิงแวบหนึ่ง แล้วก็มองเมิ่งซีแวบหนึ่ง ก่อนจะบอกว่า “คุณลอกผังผืดเยื่อหุ้มหัวใจ ระวังหน่อยนะครับ ผมจะแยกเส้นเลือด!”
เมิ่งซีพยักหน้า เธอประหม่าเล็กน้อย รู้สึกเหมือนนักเรียนที่ไม่เอาไหนกำลังถูกอาจารย์ทดสอบ
จนใจ!
เฉินชางบอกไป่เจี้ยนหมิงว่า “ขอเชือกคอตตอลครับ”
“เชือกคอตตอล?” ไป่เจี้ยนหมิงขมวดคิ้ว
เวลานี้จะเอาเชือกคอตตอลทำใช้ทำอะไร
เฉินชางไม่ตอบ เพราะขั้นตอนต่อไปค่อนข้างละเอียด
เมิ่งซีมองเฉินชางแวบหนึ่ง “ฉันเตรียมเสร็จแล้ว”
ทุกคนจ้องเฉินชางด้วยความฉงนใจ อยากรู้ว่าเฉินชางคิดจะทำอะไรกันแน่!
ตอนนี้เอง เฉินชางใช้นิ้วพับเชือกคอตตอลเป็นสามทบอย่างระมัดระวัง จากนั้นยื่นนิ้วเข้าไปในจุดลึก ของหลอดเลือดแดงอินโนมิเนท อาร์เทอรี่ที่อยู่ข้างซ้าย แล้วดึงขึ้นมาอย่างมั่นคงและระมัดระวัง!
ทันใดนั้น ทั้งหลอดเลือดแดงอินโนมิเนท อาร์เทอรี่ก็ถูกเฉินชางแยกออกมาแบบนี้แล้ว!
ตอนนี้เอง การลอกผังผืดเยื่อหุ้มหัวใจของเมิ่งซีก็ง่ายขึ้นเยอะ!
ตอนนี้ทุกคนตะลึงค้าง!
เมิ่งซีในฐานะที่รับผิดชอบหน้าที่นี้และมีอำนาจในการพูดมากที่สุด เธอรู้สึกว่าภาระเบาลงทันที
ถึงอย่างไรก่อนหน้านี้ก็ห่วงหน้าพะวงหลัง ถ้าลอกผังผืดไม่ดีก็จะเกิดหายนะ
ตอนนี้วิธีการแยกเส้นเลือดอันเหนือชั้นของเฉินชางทำให้ความยากของการผ่าตัดลดลงเยอะมาก!
เมิ่งซีแค่ต้องกรีดผ่าแผลที่ไม่ใหญ่ไม่เล็กหนึ่งแผล ก็จะทำให้การผ่า
