พ่ายแพ้คนหนึ่ง นายเย็บแผลชนะฉันหรือเปล่าล่ะ ถ้าเย็บไม่เร็วเท่าฉันก็อย่ามาดูถูกฉัน!
เฉินชางงงทันที เขามองทั้งสองแวบหนึ่ง “เอ่อ คือ…อาจารย์เมิ่ง งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”
เมิ่งซีพยักหน้าเบาๆ “รีบไปเถอะ อีกสักครู่พวกเราก็มีผ่าตัดเหมือนกัน คุณไปรอฉันข้างล่างแล้วกัน ไม่ต้องขึ้นมา”
เฉินชางพยักหน้า
หลังจากออกไปแล้ว เมิ่งซีกับเก่อฮว๋ายก็กลับมาที่ห้องทำงาน
เก่อฮว๋ายมองเมิ่งซีอย่างกังวล “หัวหน้าแผนกเมิ่ง คุณอย่าโมโหเลยครับ”
เมิ่งซีชะงักทันที “ฉันไม่ได้โมโหนะ ทำไมฉันต้องโมโห”
แปะ!
ได้ยินเสียงของตก เมิ่งซีรู้สึกว่ากระดุมของชุดกาวน์ตกลงพื้น
เก่อฮว๋ายเห็นดังนั้น จู่ๆ ก็อึ้งไปชั่วขณะ แล้วก็รีบเผ่นไปไกลทันที…
……
……
เฉินชางรีบมาล้างมือ แล้วเดินเข้าห้องผ่าตัด
พอพยาบาลเห็นเฉินชางเดินเข้ามาก็รีบช่วยสวมชุดผ่าตัดให้ การที่เขาได้รับการปฏิบัติแบบนี้ ทำให้หมอดีกรีปริญญาเอกเบอร์สองเกิดความอิจฉาในใจ!
ในสายตาของคนในโรงพยาบาล การถูกพี่สาวพยาบาลสวมชุดผ่าตัดให้คือเรื่องที่น่าภาคภูมิใจที่สุด น่าเสียดายที่ตอนนี้ตนยังไม่ได้รับการปฏิบัติแบบนี้
หลังจากเฉินชางมาแล้ว ไป่เจี้ยนหมิงก็รีบบอกว่า “เสี่ยวเฉิน คุณเข้ามาสิ”
เฉินชางพยักหน้า “ห
