ซีดขาว บนศีรษะมีเหงื่อเม็ดใหญ่ไหลไม่หยุด ความหวาดกลัวความตายกำลังวนเวียนในหัวใจของเขา!
ทั้งตัวไร้เรี่ยวแรง มือสั่นเทิ้ม!
เพื่อนร่วมงานที่อยู่ข้างๆ ทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ปลอบใจว่า “คุณครูหม่า คุณทนหน่อยนะครับ รถพยาบาลกำลังมาแล้ว!”
ตอนนี้ หัวหน้าชั้นปีรีบเชิญผู้อำนวยการโรงเรียนมาแล้ว!
หลังจากผู้อำนวยการโรงเรียนเข้ามาก็เห็นคุณครูหม่านอนขดอยู่บนพื้น สองมือกุมหน้าอก ใบหน้าซีดขาว!
เขาถามอย่างตกใจทันที “นี่มันอะไรกันครับ เกิดเรื่องอะไรขึ้น”
อาจารย์ที่อายุยังน้อยคนหนึ่งพลันตอบว่า “เมื่อกี้จู่ๆ โทรศัพท์มือถือของคุณครูหม่าก็มีเสียงน่ากลัวดังขึ้นพักหนึ่ง แล้วคุณครูหม่าก็เซถอยหลังแล้วล้มลงค่ะ”
ผู้อำนวยการโรงเรียนรีบถาม “เป็นแบบนี้มานานเท่าไรแล้ว ติดต่อคนในครอบครัวหรือยัง”
ทุกคนส่ายหน้า “ยังไม่ได้ติดต่อคนในครอบครัวครับ เพิ่งผ่านไปสองนาทีเอง พวกเราเพิ่งโทรเรียกรถพยาบาล รถยังไม่ทันมาเลยครับ”
ทุกคนนับถือหม่าฮุ่ยหมินมาก ในฐานะครูที่อาวุโสที่สุด รักในอาชีพที่สุดและดีกับนักเรียนที่สุดของโรงเรียนประถมเซี่ยงหนาน คุณครูหม่ากล่าวได้ว่าเป็นบุคคลตัวอย่าง!
เขาอายุห้าสิบเจ็ดแล้วยังยืนหยัดสอนนักเรียนต่อ ไม่มาสายไม่กลับเร็ว ตรวจการบ้านด้วยความตั้งใจ เป็นครูที่คำนึงถึงนักเรียนจากใจจริง
ผู้อำนวยการโรงเรียนหยิบโทรศัพท์ในมือคุณครูหม่ามา เตรียมจะติดต่อคนในครอบครัวให้เขา
แต่กลับเห็นว่าในโทรศัพท์เปิดหน้าแชทของแอปวีแชทไว
