ค่าวิชาชีพเฉพาะทางที่จ่ายไปจะไม่สูญเปล่าหรอกหรือ
หวังโส้วอึ้งทันที แทบจะหัวเราะออกมา คนบ้านนี้เสพติดการวางกับดักฉันแล้วสินะยอดวิถีแห่งปีศาจ
“แบบนั้นเป็นไปไม่ได้ครับ ถ้าพวกคุณไม่เซ็นชื่อ หรือไม่ให้ค่าวิชาชีพเฉพาะทาง อีกฝ่ายก็จะไม่ผ่าตัดให้ครับ”
หวังโส้วเข้าใจแล้ว เขาเหนื่อยจริงๆ!
ครั้งนี้ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร เขาก็จะไม่ยอมถอยให้แล้ว ยอมอ่อนข้อให้อีกไม่ได้แล้ว
พ่อตาหยางลังเลนิดหน่อย ก่อนจะบอกว่า “หวังโส้ว ค่าวิชาชีพเฉพาะทาง เธอออกให้ก่อนได้ไหม รอให้…”
หวังโส้วไม่รอให้พ่อตาหยางพูดจบประโยค เขาส่ายหน้าทันที!
เขาทนมามากพอแล้ว!
พ่อตาหยางมีเงินหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย
ทุกครั้งเมื่อหยางหย่วนจงไม่มีเงิน เขาก็จะมาหาตน พ่อตาหยางมีบ้านที่เป็นชื่อของตัวเองกี่หลัง เขาจะไม่รู้เชียวเหรอ
ลูกชายคุณไม่มีเงิน คุณไม่ให้ แล้วยังจะมาหาผมอีกเหรอ
พวกเขารู้สึกว่าตนหาเงินมาได้ง่ายๆ มีเงินของใครบ้างที่ไม่ได้แลกมาจากหยาดเหงื่อแรงกาย
ลูกชายผมยังไม่มีบ้านเอาไว้แต่งงานเลยนะ
พ่อตาหยางเห็นดังนั้น สีหน้าก็เปลี่ยนทันที เขาจ้องหวังโส้วอย่างดุร้ายพร้อมกล่าวเสียงต่ำ “หวังโส้ว นี่เธอต้องการจะบีบให้หย่วนจงตายให้ได้เลยใช่ไหม”
หวังโส้วลุกขึ้น แล้วยื่นหนังสือยินนอมให้หมอที่อยู่ข้างหลัง “ถ้าพวกคุณเซ็นชื่อก็จะผ่าตัดได้ ผมจะออกไปข้างนอกสักรอบ”
พอพูดจบ หวังโส้วก็รีบเดินนอกประตูแผนกฉุกเฉิน
พ่อตาหยางตะโกนตำหนิเสียงดังตามหลัง “หวังโส้ว
