บทที่ 550 ที่น่ากลัวคือใจคน ไม่ใช่ความเจ็บป่วย (1)
หวังโส้วมองอาการบาดเจ็บที่ช่องท้องของหยางหย่วนจง เขาอดสูดหายใจลึกไม่ได้!
ถ้าเมื่อคืนตนให้เงินเขา เขาก็จะไม่ถูกเจ้าหนี้แทงหรือเปล่า
พอคิดถึงตรงนี้ หวังโส้วก็แค่นหัวเราะ!
เขาส่ายหน้า ต่อให้ย้อนกลับไปเมื่อคืน เขาก็ไม่ให้เงินน้องเขยที่ไม่เอาไหนคนนี้อยู่ดี
ขนาดดาราดังยังช่วยเหลือพี่ชายติดพนันของตัวเองไม่ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหัวหน้าแผนกเล็กๆ อย่างตนเลย
นี่คือหลุมดำที่ถมไม่เต็ม!
หวังว่าเรื่องนี้จะเป็นบทเรียนให้เขาแล้วกัน…
แน่นอน ต้องอยู่ภายในเงื่อนไขที่ว่า ช่วยชีวิตเขากลับมาได้
พูดตามตรง ตอนนี้เหมือนหวังโส้วแทบจะไม่มีความผูกพันให้น้องเขยคนนี้เลยสักนิด ไม่อยากเกี่ยวข้องกับเขาแม้แต่น้อย
แต่สำหรับผู้ป่วยคนหนึ่ง เขายังต้องพยายามช่วยชีวิตอย่างสุดความสามารถ
เหอทงให้เบอร์โทรศัพท์ของเฉินชางมาแล้ว แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาโทรศัพท์ เขาต้องทำให้อาการของผู้ป่วยคงที่ก่อน
“เอาคีมจับเส้นเลือดแบบไม่ล่วงล้ำมาให้ผม!” หวังโส้วบอกพยาบาล
จากนั้น เขาก็มองสวี่เฉิงแวบหนึ่ง “หัวหน้าแผนกสวี่ คุณมาดึงมีด ผมจะห้ามเลือดเอง”
สวี่เฉิงรีบพยักหน้า ตอนที่เขาดึงมีดยาวแหลมคมออกจากตับขึ้นมาได้ประมาณสามเซนติเมตร
ตอนนี้เอง เลือดสดก็ทะลักออกมา
น้ำเลือดจากเส้นเลือดบริเวณรอบตับไหลไม่หยุด สองมือของหวังโส้วถูกย้อมไปด้วยเลือด สายตาของเขาเหมือนทะเลไร้คลื่น ตอนนี้เขาตระหนักได้แล้วว่าความย
