ทย์อยู่ที่นี่แล้วไง ต้องการถามให้ละเอียดหน่อยไหมล่ะ
อ้อ ลืมไป…คุณฟังไม่เข้าใจใช่ไหม ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวผมขอให้อาจารย์เฉินอธิบายให้คุณฟังดีๆ! ฟังหลายๆ รอบเดี๋ยวก็ทำเป็น!”
หวังโส้วพ่นเสียงทางจมูก “ก็แค่เท่านี้เอง!”
จากนั้นก็กดออกจากลุ่มไปเลย!
หลังจากออกมาแล้ว หวังโส้วก็จ้องวิดีโอในคอมพิวเตอร์ พยายามนึกถึงคำพูดของเฉินชาง แต่…เหมือนจะฟังไม่เข้าใจจริงๆ!
แต่พอนึกถึงคำพูดเย้ยหยันของเจ้าเวรเฉียนเลี่ยง หวังโส้วก็โมโหไม่หาย!
เฮ้อ…
ดูไม่เข้าใจ ทำยังไงดี
เหนื่อยหัวใจ!
หรือจะกลับไปอีกรอบดี
แต่ออกมาจากกลุ่มแล้ว…
เหนื่อยใจมาก!
ช่างเถอะ พรุ่งนี้ค่อยไปถามเหอทงก็แล้วกัน…
แต่เจ้าหนุ่มนี่เก่งขนาดนี้เลยเหรอ
แม้จะไม่อยากยอมรับ แต่หวังโส้วก็อดสะเทือนใจไม่ได้ เขาเก่งมากจริงๆ!
……
……
หลังจากหวังโส้วออกจากกลุ่มแล้ว เหอทงก็ยิ้มอย่างเก้อเขิน “เสี่ยวเฉิน ผมฟังไม่เข้าใจ คุณอธิบายช้าๆ หน่อยได้ไหมครับ ผมจะใช้กระดาษกับปากกาจดสักหน่อย ความคิดของคุณดีจริงๆ”
เฉียนเลี่ยงก็พยักหน้าเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งเช่นกัน ถ้าไม่ใช่เพราะเขาไตร่ตรองให้ละเอียดเป็นเวลานานขนาดนั้น ประกอบกับมีพื้นฐานความรู้เรื่องตับและถุงน้ำดีแข็งแรงอยู่แล้ว ก็คงไม่เข้าใจและตระหนักรู้เร็วขนาดนี้เช่นกัน
เฉียนเลี่ยงถอนหายใจเฮือกหนึ่ง “จริงครับ ความคิดนี้ดีมากจริงๆ!”
พอพูดถึงตรงนี้ ใบหน้าแก่ชราของเฉียนเลี่ยงก็แดงเรื่อ “คุณอธิบายอีกรอบได้ไหมครับ ถึงผมจะเข้าใ
