หัวหน้าทีมฉุกเฉินของโรงพยาบาลอันดับสอง!…
…คุณยังต้องไปหาคนอื่นอีกเหรอครับ! คุณให้หมอเฉินชางผ่าตัดเคสนี้ก็สิ้นเรื่องแล้ว เขาเก่งมาก!”
จี้ชวีเงยหน้ามองเฉินชาง มองชายหนุ่มที่อายุยังไม่ถึงสามสิบคนนี้ แล้วถามอย่างแปลกใจนิดหน่อยว่า “หัวหน้าแผนกเหอ หมอเฉินที่คุณพูดถึง…อายุเท่าไรแล้วครับ”
เหอทงงงทันที “เขาก็อยู่ตรงประตูห้องผ่าตัดของพวกคุณไง เป็นญาติผู้ป่วย น่าจะอายุไม่ถึงสามสิบมั้งครับ”
……
จี้ชวีวางโทรศัพท์แล้วมองเฉินชาง “หมอเฉินครับ ขอโทษนะครับ เรื่องนี้เกี่ยวกับชีวิตของผู้ป่วย ผมจะไม่สนใจเรื่องนี้ก็ไม่ได้”
เฉินชางพยักหน้าสื่อว่าเข้าใจ “ไม่เป็นไรครับ หัวหน้าแผนกจี้ พวกเรารีบเตรียมตัวผ่าตัดให้เร็วที่สุดเถอะครับ!”
หยางจื้อหมิงที่อยู่ข้างๆ พลันนึกออก จึงเบิกตากว้างพูดพร้อมรอยยิ้มว่า “คุณก็คือหมอเฉินเหรอครับ! ใช่แล้ว ผมจำคุณได้ ที่งานประชุมประจำปีแผนกศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีเดือนก่อน”
เฉินชางงงทันที แล้วยิ้มอย่างเก้อเขิน “สวัสดีครับ ผมเฉินชางครับ”
หยางจื้อหมิงพยักหน้าจับมืออย่างตื่นเต้น “สวัสดีครับ สวัสดี ผมคือหยางจื้อหมิง หัวหน้าแผนกศัลยกรรมตับและถุงน้ำดี”
หลังจากกล่าวทักทายตามมารยาท เฉินชางก็หันตัวไปมองเฉ