การกู้ชีพ ส่งไปข้างนอกก็รักษาไม่ทัน…เชิญผู้เชี่ยวชาญก็อาจไม่ยอมมา อย่างไรเสียถ้าไม่มีผลประโยชน์ก็ไม่มีใครอยากตื่นเช้า ทั้งยังเป็นอาการวิกฤตรุนแรง มาแล้วก็ไม่แน่ว่าจะรักษาได้
พูดแบบไม่น่าฟังก็คือ เวลาแบบนี้ มีหมอหลายคนเริ่มบอกให้ญาติผู้ป่วยทำใจแล้ว
ตอนนี้เฉินชางบอกว่า “หัวหน้าแผนกทุกท่านครับ ผมขออนุญาตแนะนำตัวเองสักหน่อย ผมเฉินชางจากโรงพยาบาลอันดับสองของมณฑล สำหรับอาการของผู้ป่วยเคสนี้ ผมผ่าตัดได้ครับ”
สาเหตุที่เฉินชางไม่พูดตั้งแต่แรก ก็เพราะเป็นไปไม่ได้ที่โรงพยาบาลจะให้คุณไปผ่าตัด ชีวิตคน ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น คุณคิดว่าตัวเองเป็นหมอแล้วจะผ่าตัดได้ทุกที่ทั่วประเทศอย่างนั้นหรือ
ไม่ได้อยู่แล้ว!
โรงพยาบาลมีขั้นตอนและระเบียบข้อบังคับของโรงพยาบาล คุณบอกว่าทำได้ แต่เมื่อเกิดปัญหาขึ้นใครจะรับผิดชอบ
ความรับผิดชอบในการรักษาและข้อพิพาทระหว่างแพทย์และคนไข้ คือเรื่องที่ยุ่งยากที่สุด
จี้ชวีกับหยางจื้อหมิงมองเฉินชางแวบหนึ่ง จากนั้นส่ายหน้า ไม่ได้ตอบอะไร
เฉินชางเห็นดังนั้น ก็พลันนึกขึ้นได้ถึงคำพูดของจี้ชวี หัวหน้าแผนกฉุกเฉินเมื่อครู่นี้ ตอนนี้เหอทงกำลังหาผู้เชี่ยวชาญมาช่วยรักษา พอนึกถึงตรงนี้ เฉินชางก็หยิบโทรศัพท์ขึ