บทที่ 552 มาหาผิดคน
“หรือท่านอยากเข้าคุก?” เฉียนซินกลืนน้ำลายดังเอื๊อก เขาร่ายคำพูดที่เรียบเรียงมาล่วงหน้าแล้วออกมา “ข้าบอกท่านไว้ก่อนเลยนะ หญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ ถ้าในครอบครัวมีคนต้องอาญา คนในตระกูลสามรุ่นจะไม่สามารถเข้าร่วมการสอบขุนนางได้ ท่านจะดับอนาคตเจ้าสมองทึ่มนั่นเพื่อสูตรอาหารสูตรเดียวงั้นเรอะ?”
“ดูเหมือนว่าเจ้าจะเตรียมตัวมาอย่างดีเลยสินะ” เย่อวี๋หรานทอดถอนใจ “แม่เจ้านอนอยู่ตรงนี้มานานแล้ว เป็นหรือตายเจ้ากลับไม่สนใจสักนิด อ้าปากได้ก็ข่มขู่ข้า จะให้ข้ามอบสูตรอาหารออกไปให้ได้ เจ้าคงวางแผนมาแต่แรกแล้วกระมัง?”
“วางแผนอะไรกัน? อย่ามาพูดเหลวไหล!” เฉียนซินใจกระตุกวูบ รีบปฏิเสธทันควัน
เหล่าเฉียนก็ร้อนตัวเช่นกัน เขาช่วยแก้ต่างจากข้างหลัง “ใช่ ๆๆ อย่ามาพูดจาเหลวไหล พวกข้าไม่ได้วางแผน พวกข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าจูเอ้อร์เม่ยจะมาตายที่เรือนพวกเจ้า? พวกข้าไม่ใช่เทพเซียนบนสวรรค์เสียหน่อย…”
กานอี้เซียนที่เป็นเทพเซียนผู้หนึ่ง “…”
ถ้าพวกเจ้าเป็นเทพเซียน ศักดิ์ศรีของเทพเซียนคงถูกพวกเจ้าทำเสียหายป่นปี้หมดแล้ว!
หยุดดิ้นรนเสียเถอะ จูต้าเหนียงรู้แผนของพวกเจ้าหมดแล้ว!
เขารู้สึกอับอายแทนสองคนนั้นจริง ๆ เพราะมันช่างน่าขายหน้าเกินไปแล้ว
ทิ้งความเป็นมนุษย์เพื่อทรัพย์สินศฤงคาร กระทำเรื่องที่ต่ำตมยิ่งกว่าเดรัจฉาน แต่กลายเป็นว่าสิ่งที่ทำมาทั้งหมดทั้งมวลล้วนอยู่ในความคาดหมายของฝ่ายตรงข้าม น่าอนาถเกินไปแล้ว
“ถ้าไม
