นวยการ คุณป่วยเป็นอะไรถึงมาหาหมอเฉินครับ” หลี่ฮ่วนอดถามไม่ได้
หวังชิ่งหู่ส่ายหน้า “ภรรยาผมเป็นครูสอนเปียโนไงล่ะ ตอนนี้อายุมากแล้ว เธอปวดมือมาก อาจเป็นผลสืบเนื่องหลังจากเคยได้รับบาดเจ็บที่เส้นเอ็น เมื่อวานซืนผมพาเธอไปที่โรงพยาบาลจีสุ่ยถาน แต่พอไปถึงแล้ว อีกฝ่ายรู้ว่าผมเป็นคนตงหยาง ก็ให้ผมกลับมาที่นี่!”
หลี่ฮ่วนได้ฟังแล้วทำตาโตทันที “เพราะอะไรครับ”
หวังชิ่งหู่ยิ้ม “นี่ก็คือจุดที่เก่งกาจของหมอเฉิน คุณไม่รู้สินะ เป็นเพราะหมอเฉินคนนี้แหละ! ตอนนี้โรงพยาบาลจีสุ่ยถาน โรงพยาบาลไห่ตูซื่อลิ่ว โรงพยาบาลของสังกัดมหาวิทยาลัยหนานทงและกลุ่มโรงพยาบาลของเรากำลังร่วมมือกันสร้างศูนย์กายภาพเส้นเอ็นขึ้นมา”
พอได้ยินหวังชิ่งหู่พูดแบบนี้ หลี่ฮ่วนก็ยิ่งหน้าแดงเพราะความอับอายแล้ว!
นี่ฉันดูถูกหมอเฉินไม่ใช่เหรอ
นึกไม่ถึงว่าตอนนี้ตัวเองต้องเงยหน้ามองอีกฝ่ายแล้ว!
หลี่ฮ่วนทำงานที่สมาคมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ส่วนหวังชิ่งหู่ทำงานที่สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี โดยพื้นฐานทั้งสองมีความสัมพันธ์แบบผู้บังคับบัญชาและผู้ใต้บังคับบัญชา
หลี่ฮ่วนยิ่งได้คุยกับหวังชิ่งหู่นาน ก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองโชคดี!
นึกไม่ถึงว่าเฉินชางจะมีความสามารถมากขนาดนี้!
หลี่ฮ่วนเองก็เป็นคนของสมาคมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอยู่แล้ว รู้ว่าสิ่งนี้มีความหมายและมีความสำคัญขนาดไหน
ตอนนี้ประตูห้องผ่าตัดเปิดออกแล้ว
เฉินชางกับซย่าเกาเฟิงอยู่ท่
