บทที่ 528 อิจฉาจริงๆ ที่คุณมีอาจารย์ดีแบบนี้!
หลี่ฮ่วนรีบเดินไปข้างหน้าแล้วถามหวังชิ่งหู่ “ผู้อำนวยการ คุณมาที่โรงพยาบาลได้ยังไงครับ”
หวังชิ่งหู่พลันหันตัวมามองหลี่ฮ่วนด้วยความงงนิดหน่อย “หลี่ฮ่วน? คุณก็อยู่ที่โรงพยาบาลเหมือนกันเหรอ!”
หลี่ฮ่วนถอนหายใจ “คุณแม่ผมเป็นหลอดเลือดแดงใหญ่โป่งพองเทียม ต้องรับการผ่าตัด ก็เลยมาที่นี่ครับ”
หวังชิ่งหู่ชะงักทันที แล้วถามว่า “คุณมาหาหมอเฉินใช่ไหม”
หลี่ฮ่วนก็ชะงักเช่นกัน “ผมมาหาเฉิน…เฉินชาง”
หวังชิ่งหู่ตบต้นขา “ผมก็มาหาเขาเหมือนกัน! ใช่แล้ว หมอเฉินไปไหนแล้วล่ะ”
“หมอเฉินไปผ่าตัดให้คุณแม่ผมแล้วครับ” หลี่ฮ่วนไม่ค่อยเข้าใจ
ตอนนี้เถามี่รีบร้อนเดินเข้ามา “ชิ่งหู่ เสี่ยวเฉินไปผ่าตัดแล้ว ไปรอเขาที่ห้องทำงานก่อนเถอะ!”
หวังชิ่งหู่ได้ฟังแล้วยิ้มเจื่อน “เหล่าเถา ตอนนี้ฉันจะมีอารมณ์ทำแบบนั้นเหรอ ตอนนี้พวกเรากำลังรออยู่ที่แผนกฉุกเฉินนะ อีกสักครู่ก็จะถูกเรียกตัวไปอีกแล้ว!”
เถามี่เป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนกับหวังชิ่งหู่ เขาอดพูดไม่ได้ว่า “ก็ใช่ ตอนนี้หมอเฉินยุ่งมาก ในแต่ละวันมีคนมาขอให้เขาผ่าตัดเยอะมาก”
หวังชิ่งหู่พยักหน้าแล้วถอนหายใจ “เฮ้อ ก็ใช่ ฉันรออยู่ตรงนี้แล้วกัน เหล่าเถา นายรีบไปทำงานเถอะ ไม่ต้องสนใจฉันหรอก!”
เถามี่พยักหน้า “ได้เลย งั้นฉันไม่อยู่ต้อนรับนายแล้วนะ เดี๋ยวฉันทำงานเสร็จแล้วจะมาหา”
พอพูดจบทั้งสองก็ยืนขึ้นกล่าวอำลากัน
หลี่ฮ่วนไม่ใช่คนโง่ ฟังจากบทสนท
