าได้ง่าย ดังนั้นจึงกลายเป็นเลือดออก ถึงขั้นไม่มีสัญญาณเตือนแม้แต่น้อย!
ก็เหมือนกับท่อน้ำ ถ้าผนังของท่อน้ำบางและชำรุด พอเกิดแรงดันขึ้น น้ำก็จะรั่วได้ง่าย!
หลี่ฮ่วนกำลังคุยกับเฉินชาง ซย่าเกาเฟิงก็เดินเข้ามาในห้องฉุกเฉินแล้ว
หลี่ฮ่วนตาเป็นประกาย เหมือนกับได้เห็นดาวช่วยชีวิต รีบเดินเข้าไปดึงชายเสื้อซย่าเกาเฟิง แล้วกดเสียงต่ำถามว่า “หัวหน้าแผนกซย่า คุณทำแบบนี้หมายความว่ายังไง!”
ซย่าเกาเฟิงงงทันที “ผู้อำนวยการหลี่…หมายความว่ายังไงครับ”
หลี่ฮ่วนร้อนใจแล้ว คับแค้นใจนิดหน่อยด้วย น้ำเสียงค่อนข้างลนลาน “แม่ผมป่วยหนักขนาดนี้ คุณไม่ผ่าตัดให้แม่ผมก็ไม่เป็นไร แต่คุณแนะนำหมอที่อายุน้อยแบบนี้ไว้ให้ผม แบบนี้…ผมจะวางใจได้เหรอครับ!”
ซย่าเกาเฟิงได้ฟังแล้วยิ้มทันที “ผู้อำนวยการหลี่ ผมจะทำร้ายคุณเชียวเหรอครับ ผมต้องเลือกคนที่ดีที่สุดให้คุณอยู่แล้ว!…
…อ้อ ใช่ เอาอย่างนี้แล้วกัน ผมกับหมอเฉินจะผ่าตัดด้วยกัน แบบนี้คุณวางใจแล้วใช่ไหมครับ”
พอหลี่ฮ่วนได้ยินซย่าเกาเฟิงพูดแบบนี้ถึงได้โล่งอก “หัวหน้าแผนกซย่า ผมขอร้องคุณจริงๆ นะครับ นี่คือคุณแม่ของผมนะ!”
ซย่าเกาเฟิงพยักหน้า แล้วก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เดินตามเฉินชางเข้าห้องฉุกเฉินไปแล้ว จากนั้นก็ถามถึงการตรวจร่างกายเบื้องต้นผู้ป่วย
ขั้นต่อไปก็เป็นการเจาะเลือด ตรวจเลือด เตรียมตัวก่อนผ่าตัด
หลังจากเตรียมงานที่ต่อเนื่องเสร็จสิ้นแล้ว ห้องผ่าตัดทางฝั่งนี้ก็โทรศัพท์ บอกว่าเตร
