บทที่ 521 โอกาสตายเก้าส่วน โอกาสรอดหนึ่งส่วน
หวังเชียนค่อนข้างเครียด การที่เขาเลือกทำสิ่งนี้ในวันนี้ สำหรับเขาถือเป็นก้าวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดก้าวหนึ่งของตัวเอง!
เป็นการก้าวออกจากคอมฟอร์ทโซนของตัวเอง ไปเป็นหมอของแผนกฉุกเฉินอย่างแท้จริง!
แต่ตอนที่เขาเห็นว่าชีวิตคนอ่อนแอขนาดนี้เมื่ออยู่ต่อหน้าเขา ในใจเขาก็ตำหนิตัวเองและรู้สึกไร้ประโยชน์มาก
เพราะว่า…เขาในตอนนี้ทำอะไรไม่ถูกแล้ว!
ตอนที่เขารายงานความดันโลหิต!
เฉินชางกลับพลันเบิกตากว้าง แล้วหันตัวไปตะโกนเสียงดัง “เหล่าหยาง เข็นเตียง!”
พอคนขับรถเหล่าหยางได้ยินเฉินชางตะโกนแบบนั้น ก็เข็นเตียงเข้ามาอย่างไม่ลังเล เฉินชางสูดหายใจลึกเฮือกหนึ่ง แล้วพูดกับหวังเชียนที่ค่อนข้างตึงเครียดว่า “ส่งไปที่รถพยาบาล! ใครเป็นผู้รับผิดชอบ ไปโรงพยาบาลด้วยกัน”
ตอนนี้มีชายหัวล้านคนหนึ่งเดินออกมาท่ามกลางกลุ่มคน ไปยืนข้างๆ กรรมกรที่ใส่ชุดลายพรางทหาร
“ผมไปครับ!”
ทั้งสองรีบตามขึ้นรถฉุกเฉินไป
มองออกเลยว่าชายหัวล้านคงจะเป็นผู้รับผิดชอบ ส่วนกรรมกรชุดลายพรางทหารน่าจะเป็นคนบ้านเดียวกัน
แต่ตอนนี้เฉินชางไม่กล้ามีความคิดอย่างอื่น ตอนที่เพิ่งขึ้นรถ ก็บอกคนขับรถเหล่าหยางว่า “คนขับหยางครับ ขับให้นิ่งและไวๆ หน่อยนะครับ!”
เป็นประโยคที่เหมือนย้อนแย้งกันมาก แต่เหล่าหยางกลับฟังจนชินแล้ว
เฉินชางมองหวังเชียนแวบหนึ่ง “ใส่เครื่องตรวจวัดคลื่นไฟฟ้าหัวใจ เตรียมเจาะถุงหุ้มหัวใจ!”
หวังเชียนพยักห
