ะให้เฉินชางมาเป็นหัวหน้าแผนก ถ้าโครงการไม่ได้รับการอนุมัติ…
ส่วนฉินเสี้ยวยวนก็มองไปรอบๆ แวบหนึ่ง แล้วแสร้งทำสีหน้าบึ้งตึงทันที!
ฉินเสี้ยวยวนจะไม่ดีใจได้อย่างไร ถ้าเฉินชางได้ขึ้นสู่ตำแหน่งก็ถือเป็นเรื่องที่ดีมาก เพราะฉินเสี้ยวยวนคิดจะเลื่อนตำแหน่งให้ตั้งนานแล้ว ติดที่ว่า…ที่ผ่านมาไม่มีโอกาสและข้ออ้าง
การเลื่อนตำแหน่งของหน่วยงานในอาชีพนี้ค่อนข้างยุ่งยาก ไม่เหมือนกับกิจการส่วนตัวแน่นอน
ฉางหงเหล่ยมองทุกคนที่กำลังเงียบ แล้วถามทันทีว่า “ทุกท่าน…ไม่เต็มใจทำอย่างนี้เหรอคะ”
ฉินเสี้ยวยวนแทบจะปั้นหน้านิ่งไม่ไหวแล้ว!
เต็มใจสิ! จะไม่เต็มใจได้ยังไง!
แต่พอมองถานลี่กั๋วและรองผู้อำนวยการโรงพยาบาลคนอื่น ฉินเสี้ยวยวนก็รู้สึกว่าควรจะทนอีกสักหน่อย เขารู้ว่าถ้าตัวเองทนอีกสักหน่อย อีกฝ่ายก็จะเริ่มรู้สึกกดดัน ถึงตอนนั้นพอตัวเองแสดงความเห็นอีก เงื่อนไขทุกอย่างก็จะลงตัวเหมือนน้ำมาคลองก็เกิด
เป็นอย่างที่คาดไว้!
ฉางหงเหล่ยพูดต่อไปว่า “ที่จริง ถ้าเฉินชางรับผิดชอบไม่ไหว พวกเราก็จะไม่นับรวมโรงพยาบาลอันดับสองมาไว้ในโครงการนี้ เพราะพวกเราทำกันเองได้อยู่แล้ว ส่วนเฉินชางก็มาเข้าร่วมโครงการนี้กับพวกเราโดยใช้ฐานะส่วนตัว”
ตอนนี้ทุกคนสบตากันแวบหนึ่ง พบว่าเรื่องราวจะเป็นอย่างนี้จริงๆ!
ฉินเสี้ยวยวนเห็นว่าอุณหภูมิกำลังได้ที่ มองบรรดาเพื่อนร่วมงานที่อยู่รอบๆ ปราดหนึ่ง แล้วรีบพยักหน้า “ครับ พวกเราจะพยายามสร้างแผนกที่เกี่ยวข้
