บทที่ 549 คนสกุลจูเคลื่อนไหวแล้ว
ในเรือนหลังข้าง ๆ ภรรยาของเฉียนเสี่ยวซินกอดลูกชายหลายคนของตนไว้แน่น ไม่ให้พวกเขาออกไปเดินเพ่นพ่าน
นางมองออกไปข้างนอกผ่านรอยแตกตรงประตูผุพังนั้นพลางกระซิบว่า “อย่าส่งเสียง เข้าใจไหม? ถ้าท่านลุงของพวกเจ้าได้ยินแล้วจะตีคน!”
“ขอรับ!”
พวกเด็กน้อยพยักหน้าอย่างว่าง่าย
ท่านลุงผู้นั้นแม้แต่บิดาของพวกเขาก็ยังทุบตี น่ากลัวยิ่งนัก!
แม้ว่าทุกครั้งที่ท่านลุงกลับมา พวกเขามักจะได้กินของอร่อย แต่กล่าวตามตรง พวกเขาไม่อยากให้ท่านลุงกลับมาเลยสักนิด
เพราะเขากลับมาคราใด พวกเขาก็ต้องคอยซ่อนตัว มิฉะนั้นจะถูกทุบตี
“ท่านแม่ ข้าคิดถึงท่านย่าแล้วขอรับ ท่านย่าจะกลับมาตอนไหน?” เด็กที่ค่อนข้างโตคนหนึ่งเอ่ยถาม
ภรรยาของเฉียนเสี่ยวซินเงียบไป “แม่ไม่รู้”
นางไม่รู้จะบอกลูก ๆ อย่างไรว่าพ่อสามี ‘ปลด’ แม่สามีไปแล้ว ทั้งยังไม่อาจอธิบายให้พวกเขาเข้าใจได้ว่า ถ้าพ่อสามีไม่อนุญาต แม่สามีก็อาจไม่ได้กลับมาอีก
มีแม่สามีอยู่ด้วย แม้จะมีความเป็นอยู่ยากลำบาก แต่อย่างน้อยก็ไม่ต้องกังวลว่าจะอดตายก่อนพ้นฤดูหนาวเหมือนในตอนนี้
ไม่เพียงเท่านี้ ยังมีเรื่องน่ากลัวกว่านั้น นั่นก็คือเฉียนซินอาจ ‘ขายคน’
คราวก่อนตอนที่เฉียนซินไม่มีเงินก็เกือบจะเอาลูกสาวคนหนึ่งของนางไปขายแล้ว แต่ตอนนั้นมีแม่สามีมาขวางเอาไว้
ครอบครัวนี้คงมีเพียงเหล่าเฉียนกับเฉียนซินที่รอคอยการตายของจูเอ้อร์เม่ย ขณะที่คนอื่น ๆ เฝ้ารอการกลับมาของน
