ไหนไป!
แต่พอมีโทรศัพท์โทรมาสายที่สองที่สามติดต่อกัน จูเซวียนเหวินก็เหงื่อกาฬแตกพลั่กแล้ว!
มีหรือที่เขาจะยังไม่เข้าใจว่าตัวเองคงไปก่อเรื่องอะไรไว้
แต่ว่า…พอคิดไปคิดมา จูเซวียนเหวินก็ยังสับสนอยู่ดี
นี่ฉันไปหาเรื่องท่านเทพที่ไหนมา
เขายิ่งคิดยิ่งกลัว!
คนที่ทำให้งานของตนไม่ผ่านการตรวจสอบทั้งหมดได้…ต้องเป็นใครกัน
ใครกันที่มีความสามารถมากขนาดนั้น
พอคิดถึงตรงนี้ จูเซวียนเหวินก็เหงื่อแตกไม่หยุด!
เขาไม่ใช่คนโง่ ยอมรู้ว่าไม่มีทางที่จะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นโดยไร้ที่มาที่ไป
จูเซวียนเหวินพยายามทำให้ตัวเองใจเย็น แต่จะใจเย็นไหวได้อย่างไร
สำรองจ่ายเงินล่วงหน้าไปเยอะขนาดนี้ ทั้งยังมีคนรอทวงหนี้เป็นโขยง ถ้าเบื้องบนไม่ให้ผ่านการตรวจสอบและไม่จ่ายเงินให้ ต่อให้ตัวเองโดนฆ่า หรือโดนขาย ก็แก้ไขปัญหาพวกนี้ไม่ได้อยู่ดี!
ตอนนี้เอง เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาพ่อตาแล้ว
“คุณพ่อครับ…ผมเจอปัญหาแล้ว!” จูเซวียนเหวินบอกทันทีที่โทรติด!
อีกฝ่ายชะงักนิดหน่อย “มาคุยกันหน่อย”
หลังจากวางโทรศัพท์ จูเซวียนเหวินก็รีบยืนขึ้นแล้วขับรถไปที่เขตพักอาศัยเดิม
พอเข้าประตูบ้านมา จูเซวียนเหวินก็แทบจะคุกเข่าขอร้อง
“คุณพ่อครับ! ต้องช่วยผมด้วยนะครับ!”
“ผมเจอปัญหาใหญ่เข้าแล้ว!”
เมื่อเห็นจูเซวียนเหวินทำตัวไม่ได้เรื่องแบบนี้ ชายชราก็ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง แล้วส่ายหน้าอย่างจนใจ “นั่งลง ค่อยๆ คุยกัน”
ตอนนี้จูเซวียนเหวินถึงได้เล่าเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้
