บทที่ 492 ตอนนี้จบเห่แล้ว!
การรับประทานอาหารมื้อนี้ถือว่าปรองดองกัน ทุกคนเข้ากันได้ดีมาก
ทุกคนพูดคุยเคล้าเสียงหัวเราะ แต่ติดที่ฐานะของข่งเสียงหมิน ย่อมไม่อาจพูดซี้ซั้วได้ และไม่สะดวกพูดเรื่องอื่นมากนัก ดังนั้น…ทุกคนจึงเริ่มคุยกับเฉินชางแทนเสียเลย
การสนทนานี้…ทำให้เฉินชางกลายเป็นผู้มีพรสวรรค์ยอดเยี่ยมหนึ่งเดียวในใต้หล้า
เมื่อบรรยากาศเป็นใจแล้ว ทุกคนก็ปลดปล่อยเต็มที่ เริ่มพูดคุยกันแล้ว
ส่วนข่งเสียงหมินก็มองฉินเสี้ยวยวน “ผู้อำนวยการฉิน เมื่อคืนผมได้ยินหัวหน้าแผนกต้วนบอกว่าคุณพบปัญหานิดหน่อยเหรอ”
ฉินเสี้ยวยวนอึ้งทันที แล้วก็ตอบพร้อมรอยยิ้ม “เรื่องเล็กครับเรื่องเล็ก ไม่รบกวนผู้อำนวยการดีกว่า”
ข่งเสียงหมินยิ้มให้เขา “ไม่เป็นไรครับ บอกมาได้เลย มีเรื่องอะไร”
ฉินเสี้ยวยวนนึกไม่ถึงว่าข่งเสียงหมินมุ่งมั่นจะช่วยตนขนาดนี้ ถึงได้ตอบว่า “เช้าตรู่เมื่อไม่กี่วันก่อน ตอนที่ผมเดินผ่านแผนกฉุกเฉิน ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายข้างใน แล้วก็เจอผู้ชายคนหนึ่ง เขา…”
ฉินเสี้ยวยวนเล่าออกมาตั้งแต่ต้นจนจบ จากนั้นก็บอกเรื่องที่ตัวเองตำหนิจูเซวียนเหวินด้วย
“วันนี้หัวหน้าแผนกต้วนมาบอกผมว่า ช่วงนี้จูเซวียนเหวินเหมือนยุยงให้คนมาฟ้องร้องเรื่องผม ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรจริงๆ ครับ”
หลังจากได้ฟังแล้ว ข่งเสียงหมินก็พยักหน้าเล็กน้อย
ฮั่วกว๋อชิ่งที่อยู่ข้างกันเข้าใจกระจ่างทันที เขามองฉินเสี้ยวยวน “ผู้อำนวยการฉิน นั่นคือคุณเองเหรอ! เ
