บทที่ 489 ผู้สืบทอด!
ข่งเจียฮุยรู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็นชะนีที่กำลังถูกผู้คนล้อมดู
เขาคิดว่าตัวเองรู้สึกไปเอง
ถึงอย่างไรก็มีหมออยู่เยอะขนาดนี้ พวกเขาทุกคนมีท่าทีเป็นห่วง แล้วตัวเองจะรู้สึกไปเองได้อย่างไร
การอบรมที่ดีของตระกูลทำให้ข่งเจียฮุยล้างสมองตัวเองไม่หยุด: พวกเขาไม่ได้มาดูเอาสนุก ไม่ได้มาดูละครแน่นอน แต่มาเพื่อรักษา…
ต้องทราบไว้ว่า ตอนนี้เขามีสติรู้ตัวดีมาก เมื่อมองมือตัวเองก็ทำใจไม่ไหวนิดหน่อย แต่เมื่อเห็นสายตาตื่นเต้นออกนอกหน้าแต่ละคู่ที่อยู่รอบๆ เขาก็สูดหายใจลึกเฮือกหนึ่งแล้วหลับตาลง
ความรู้สึกเวลาถูกคนมุงดูแบบนี้แย่เกินไป
แต่…เขาก็หวังว่ามือของตัวเองจะไม่เป็นอะไร…
เรื่องครั้งนี้เป็นอุบัติเหตุล้วนๆ เขาในฐานะรองหัวหน้าวิศวกรและที่ปรึกษาด้านเทคนิคของบริษัทตงหยางแมชชีนเนอรี่ จึงพาผู้นำเมืองจิ้นหยางมาตรวจดูไลน์ผลิต
บริษัทตงหยางแมชชีนเนอรี่เป็นบริษัทที่โด่งดังแห่งหนึ่งของมณฑลตงหยาง เฉินกว๋อฮว๋า ผู้นำเมืองจิ้นหยางอยากจะเปิดสาขาที่เมืองจิ้นหยาง เขาที่อายุสี่สิบกว่าปีแล้วย่อมต้องการสร้างกิจการอะไรสักอย่าง ขณะเดียวกันก็อยากจะมอบผลงานให้ข่งเจียฮุยด้วย
แต่ตอนที่เฉินกว๋อฮว๋ากำลังตรวจสอบอุปกรณ์ล็อตหนึ่งพอเป็นพิธี ก็นึกไม่ถึงเลยว่าเครื่องมิลลิ่ง[1]จะเกิดปัญหา เวลาหน้าสิ่วหน้าขวานข่งเจียฮุยช่วยชีวิตเฉินกว๋อฮว๋าไว้ได้ แต่…ตอนนั้นตัวเองกลับดึงมือตัวเองออกมาไม่ทัน มือถูกตัดขาดแล้ว!
ตอนนั้น
