ตาอิจฉา “หมอเฉินรูปร่างดีจังเลยนะครับ”
เฉินชางถูกชมพรวดพราดเช่นนี้ก็ได้แต่ยิ้มกระอักกระอ่วน “ก็พอได้อยู่ครับ ปกติผมทำงานหนัก แผนกฉุกเฉินก็ไม่ต่างจากแผนกศัลยกรรมทรวงอกของพวกคุณหรอก จะต้องใช้แรงกายมากเลยทีเดียว!”
แม้เฉินชางจะพูดกับจิ่งหรานอยู่ แต่เขาก็ลงมือเปลี่ยนเสื้อผ้าได้อย่างรวดเร็ว รีบสวมกางเกงภายในเวลาพริบตาเดียว
จิ่งหรานพยักหน้า “ครับ แผนกฉุกเฉินเป็นสถานที่ฝึกฝนที่ดีจริงๆ ผมเคยอยู่ที่แผนกฉุกเฉินของฟู่ไว่ครึ่งปี ครึ่งปีนี้เป็นช่วงที่ผมพัฒนาฝีมือได้เร็วที่สุดแล้ว”
จิ่งหรานกล่าวถึงตรงนี้ก็คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงหันมาพูดกับเฉินชางด้วยสีหน้ากังวล “หมอเฉิน มีบางเรื่องไม่รู้ว่าควรพูดดีหรือเปล่า”
เฉินชางยิ้ม “หมอจิ่งพูดมาตรงๆ ได้เลยครับ”
เฉินชางค่อนข้างประทับใจในตัวจิ่งหราน อีกฝ่ายเป็นคนหนุ่มที่มีความสามารถสูง ไม่หยิ่งยโส และรู้จักถ่อมตัว ดังนั้นเขาจึงอยากสานสัมพันธ์กับจิ่งหรานไว้สักหน่อย หากถึงเวลาผ่าตัดจะได้มีคู่หูที่ร่วมงานกันได้
จิ่งหรานมองเฉินชางอย่างจริงจัง “หมอเฉิน ผมหวังว่าพอถึงตอนที่คุณคิดจะสร้างทีมขึ้นมา จะ…รวมผมเข้าไปด้วย!”
เฉินชางได้ยินคำพูดของจิ่งหรานก็ชะงักไปเล็กน้อย
เขาไม่เคยคิดไปไกลขนาดนั้น การสร้างทีมผ่าตัดของตัวเองดูเหมือนจะเป็นเรื่องเพ้อฝันสำหรับเขา!
จิ่งหรานยิ้ม “ความสามารถของคนคนเดียวย่อมมีจำกัด การผ่าตัดใหญ่ๆ ทำด้วยตัวคนเดียวไม่ได้หรอกครับ ผมรู้ว่าปณิธานของค
