งออกทั้งหมด แต่จะต้องตัดเนื้อเยื่อแผลเป็นและซีสเนื้อเยื่อพวกนั้นออกไป พอถึงขั้นตอนนี้จะยังเย็บไม่ได้ แต่เฉินชางใช้มีดผ่าตัดกำจัดส่วนที่ไม่เหมาะสมออกไปได้ เมื่อเป็นเช่นนี้ก็จะเย็บได้แล้ว
คิดแล้วเฉินชางก็ทำตามที่พูดโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
เขาหยิบมีดผ่าตัดขึ้นมาเริ่มตัดส่วนซีสต์บนผนังหลอดเลือดออกอย่างพิถีพิถัน ในขณะตัดซีสต์ เฉินชางก็ตั้งใจตัดอีกส่วนหนึ่งเพิ่มเติม จากนั้นก็จัดการเนื้อเยื่อที่เป็นแผลต่อไป ซึ่งตรงนี้จะต้องตัดผนังหลอดเลือดออกกลุ่มหนึ่งด้วย!
……
การผ่าตัดดำเนินไปตามขั้นตอน! เมื่อเฉินชางตัดเนื้อเยื่อทั้งหมดแล้ว ปลายหน้าตัดทั้งสองข้างก็กลายเป็นหน้าตัดที่ไม่เสมอกัน
เมิ่งซีมองภาพตรงหน้าด้วยสีหน้ามึนงง! กระทั่งจิ่งหราน เพื่อนร่วมงาน ผู้ช่วยและวิสัญญีแพทย์ที่อยู่ข้างๆ ก็รู้สึกหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก
นี่มันบ้าอะไรกัน แล้วแบบนี้จะเย็บยังไง!
ทุกคนมองรอยตัดอันแปลกประหลาดทั้งสองรอยของเฉินชางด้วยใบหน้าคับข้องใจ
แบบนี้ตัดออกให้หมดยังจะดีซะกว่า!
ขณะนี้เอง เฉินชางก็กรีดมีดลงบนส่วนปลายของหลอดเลือดแดงรอยหนึ่ง จากนั้นก็นำปลายทั้งสองมาประกบกัน…
ทันใดนั้นเอง! ภาพตรงหน้าก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ!
ทุกคนถึงกับสูดหายใจเย็นยะเยือก
แบบนี้ก็ได้หรือ
เมิ่งซีมองเฉินชางอย่างไม่อยากจะเชื่อ ในดวงตาเต็มไปด้วยความสั่นไหว
เฉินชางไม่ใช่ศัลยแพทย์แล้ว นี่มันนักมายากลชัดๆ!
รอยตัดของหลอดเลือดที่เละเทะเมื่อคร
