ับและถุงน้ำดีก็มีสีหน้าปลาบปลื้ม!
ตอนนั้นเขาและถานจงหลินได้รับคำเชิญจากจางเค่อฉินให้ไปที่โรงพยาบาลอันดับสอง และได้เห็นเฉินชางเย็บแผลให้อู๋กังของทีมตำรวจปราบปรามอาชญากรรมเข้าพอดี
ตอนนั้นเขาก็ชอบเจ้าหนุ่มคนนี้แล้ว
แต่ว่า…ตอนนั้นเขาควรพยายามสักหน่อย หากเชิญเฉินชางไปที่โรงพยาบาลประชาชนแห่งมณฑลได้ เกียรติยศนี้ย่อมเป็นเกียรติยศของโรงพยาบาลประชาชนแห่งมณฑลด้วย
พูดไปแล้วก็เป็นเพราะเขาไม่หนักแน่นพอ! ตอนนั้นเฉินชางยังเป็นแค่ลูกจ้างชั่วคราว เขามีโอกาสมากทีเดียว ต่อมาในช่วงประเมินบุคลากรเพื่อรับเข้าบรรจุเป็นพนักงานประจำ หลิวซือฉีก็อยู่ด้วย
ตอนนี้หลิวซือฉีเสียดายจนต้องถอนใจออกมา หากตอนนั้นตนกับถานจงหลินยอมกัดฟันตัดสินใจดึงตัวเฉินชางไปที่โรงพยาบาลประชาชนแห่งมณฑลและให้เป็นพนักงานประจำ ไม่แน่ว่า…อาจจะมีโอกาสอยู่!
แต่ตอนนี้หมดโอกาสจริงๆ แล้ว เฉินชางในตอนนี้ค่อยๆ เติบโตไปทีละนิด
……
……
ขณะเดียวกัน จี้หรูอวิ๋นมองเฉินชาง จู่ๆ ก็รู้สึกคุ้นตา…ผ่านไปครู่หนึ่งก็มีปฏิกิริยาขึ้นมาทันที เธอรีบหันไปพูดเหล่าฉินว่า “เหล่าฉิน ดูเสื้อผ้าที่เสี่ยวเฉินใส่สิคะ!”
ฉินเสี้ยวหยวนชะงักไป “อืม หล่อมาก! ไอ้หนุ่มนี่เซ้นส์ดีจริงๆ!”
จี้หรูอวิ๋นกลอกตาใส่ “ฉันให้คุณดูเสื้อผ้าค่ะ คุณว่า…คุ้นๆ หรือเปล่า”
ฉินเสี้ยวหยวนถูกจี้หรูอวิ๋นพูดใส่เช่นนี้ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย “หือ ดูคุ้นจริงด้วย เหมือนผมเคยเห็นที่ไหน…”
ทันใดเหล่าฉินก็ตบขาตัวเองฉ
