กำลังจะเดินกลับไปอย่างเร่งร้อนก็รีบพูดต่อไปว่า “ใช่แล้ว ทางที่ดีคุณก็ทิ้งข้อมูลติดต่อไว้ให้ผู้ประพันธ์คนนั้นหน่อยนะคะ ฉันเชื่อว่านี่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลย แล้วก็ยกเว้นค่าธรรมเนียมไปเลยก็ได้ค่ะ!”
ถังเซินได้ยินดังนั้นก็มีสีหน้าตื่นเต้น!
……
……
วันนี้เฉินชางเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว เขารู้สึกล้าเล็กน้อย งานกู้ชีพไม่ใช่อะไรที่คนทั่วไปจะทำได้จริงๆ เห็นได้จากที่แม้ศูนย์ฉุกเฉินจะให้เงินมากเพียงใดก็ไม่มีใครไปทำ
เมื่อสองวันก่อน เฉินชางเห็นข่าวรับสมัครงานของศูนย์ฉุกเฉินในเมืองหลวงประกาศรับสมัครนักศึกษาปริญญาโทมาช่วยแก้ปัญหาในเมืองหลวง ให้เงินเดือนมากกว่าสองหมื่นหยวน ซึ่งสำหรับนักศึกษาปริญญาโทที่เพิ่งจบการศึกษาแล้วเป็นเงื่อนไขที่น่าคาดหวังเลยทีเดียว
เพื่อนที่ไปสมัครพากันบอกว่าทำงานวันละสิบสองชั่วโมงเป็นเรื่องปกติ!
จู่ๆ พวกเขาก็รู้สึกอิจฉาคนที่ทำงานแบบเก้าโมงเช้าถึงสามทุ่มและทำหกวันต่อสัปดาห์ขึ้นมาแล้ว…
เฉินชางนอนหลับจนถึงกลางดึก จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากอะไรบางอย่าง เขาลืมตาขึ้นตามสัญชาตญาณ มองไปยังหน้าจอมือถือที่ส่องแสงสว่างเรืองรองอย่างแปลกใจ
ช่วงหลายปีมานี้เขาพบว่าตนเองเริ่มบ่มเพาะนิสัยเสียขึ้นมาอย่างหนึ่ง นั่นก็คือจะหลับไม่ค่อยสนิท หากมีการเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยก็จะตื่นง่ายมาก และจะมีความรู้สึกเฉียบคมกับเสียงมือถือมากเป็นพิเศษ
เขามองแสงจากหน้าจอมือถือ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เพราะจะอย่างไรแผนกฉ
