และเป็นการชื่นชมว่าที่ลูกเขยอีกด้วย!
นี่ทำให้เขาเบิกบานใจขึ้นสองเท่า!
มีความสุขขึ้นสองเท่า!
คิดแล้วในใจของฉินเสี้ยวหยวนก็เต็มไปด้วยรสชาติของความสุข ความพึงพอใจในตัวเฉินชางก็ยิ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ
ลูกสาวเขาตาดีจริงๆ อืม…คืนนี้กลับไปแล้วคงต้องพูดคุยปรึกษากับเธอสักหน่อยว่าให้รีบแต่งงานเร็วๆ อย่างไรเสีย…หัวหน้าแผนกพวกนี้ก็คอยจับจ้องเฉินชางตาเป็นมัน หากมีหัวหน้าแผนกที่มีลูกสาวปรากฏตัวขึ้นมา จะไม่เป็นศัตรูคู่แข่งในอนาคตหรอกหรือ!
ถึงเหล่าฉินจะมั่นใจในยีนของตน แต่…ต่อให้เป็นหินที่หนาเพียงไร หากเจอน้ำหยดลงทุกวันก็คงทนไม่ไหว!
ขณะเดียวกัน ข่งย่วนย่วนกังวลขึ้นมาแล้ว เธอมองหัวหน้าแผนกแต่ละคนชี้มือชี้ไม้ไปที่หน้าจอโทรทัศน์อย่างไม่ออมแรงจนมีจุดๆ กระจายเต็มหน้าจอราวกับห่วงอวกาศ เสียงพูดคุยดังเข้าหูไม่ขาดสาย รวมไปถึงเสียงนิ้วกระทบหน้าจอดังตึกๆๆ ด้วย
เธอเริ่มกังวลแล้ว!
เธอเป็นเวรกลางคืนของวันนี้…หากโทรทัศน์เสียหายขึ้นมา หัวหน้าพยาบาลหลี่อิงจะเชือดเธอหรือเปล่า หากเธอต้องชดใช้จริงๆ คงต้องจ่ายหลายพันหยวน นี่…เป็นเงินที่แลกมาด้วยหยาดเหงื่อและน้ำตา
คิดแล้วข่งย่วนย่วนก็หวาดผวา
เธอหันไปมองผู้อำนวยการฉินเสี้ยวหยวนด้วยสายตาไม่สบายใจก่อนจะเรียกเขาอย่างระมัดระวัง “ผู้อำนวยการคะ…”
ฉินเสี้ยวหยวนกำลังมัวเมาอยู่ในความสุข กำลังสัมผัสความรู้สึกสุขใจเป็นสองเท่า เมื่อได้ยินเสียงเรียกของข่งย่วนย่วนก็ชะงักไปทันที “หือ อะไรค
